Αγιος Θωμάςς

το ξωκλήσι του Αγίου Θωμά στο δέλτα του Ασωπού με τον Λάρι και απέναντι από τη νεκρόπολη της αρχαίας Τανάγρας

το Γεννέσιο της Θεοτόκου

Ο κεντρικός ναός του χωριού

.............................

..............................................................

Η δεξιά αψίδα

ο μεγάλης βουλής άγγελος

Παρεκλήσιο Παναγιάς Λιατανιώτισσας

Ευρίσκεται στο πάρκο της σπηλιάς

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Εγκύκλιος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Εγκύκλιος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

20 Μαρ 2022

«Περί τοῦ πολέμου στήν Οὐκρανία»


 

Θέμα: «Περί τοῦ πολέμου στήν Οὐκρανία»

Τέκνα ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά,

Ἡ Διαρκής Ἱερά Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος μέ αἴσθημα εὐθύνης ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ καί τῆς ἐκκλησιαστικῆς κοινότητος, κατά τήν συνεδρίαση Αὐτῆς τῆς 14ης Μαρτίου 2022, ἀσχολήθηκε ἐπισταμένως καί μέ τό ζήτημα τῶν τραγικῶν γεγονότων τοῦ πολέμου στήν Οὐκρανία. 

Ἡ Ἱερά Σύνοδος, ἀφοῦ ἐνημερώθηκε ἀπό τόν Μακαριώτατο Ἀρχιεπίσκοπο Ἀθηνῶν καί πάσης Ἑλλάδος κ. Ἱερώνυμο τόσο γιά τίς ἐπιστολές, τίς ὁποῖες ἀπέστειλε πρός τόν Μακαριώτατο Μητροπολίτη Κιέβου καί πάσης Οὐκρανίας κ. Ἐπιφάνιο καί τόν Μακαριώτατο Πατριάρχη Μόσχας καί πάσης Ρωσίας κ. Κύριλλο, ὅσο καί γιά τήν διαβούλευση πού εἶχε μέ τό ἁρμόδιο Ὑπουργεῖο Μεταναστευτικῆς Πολιτικῆς, ὡς πρός τήν παροχή βοηθείας πρός τούς ἐκ τοῦ πολέμου πρόσφυγες, ἀποφάσισε νά ἀπευθυνθεῖ καί πάλι πρός τόν Ἱερό Κλῆρο καί τόν εὐσεβῆ Ὀρθόδοξο Λαό, ἐκφράζοντας τήν θλίψη καί τήν ἀγωνία Της γιά τόν καταστρεπτικό πόλεμο πού διεξάγεται ἐναντίον τῆς Οὐκρανίας.

Ἡ Ἱερά Σύνοδος αἰσθάνεται ἔντονο τό χρέος νά καταδικάσει τήν βίαιη εἰσβολή τῶν ρωσικῶν στρατευμάτων καί τόν πόλεμο στήν Οὐκρανία καί νά ὑψώσει φωνή διαμαρτυρίας γιά ὅλα τά, ὡς μή ὤφειλε, θύματα τοῦ πολέμου καί ὅλους τούς διωκομένους. Θρηνεῖ γιά ὅσους θανατώθησαν, ἀλλά καί γιά ὅσους ἀκόμη δοκιμάζονται καί διώκονται. 

Ὁ πόλεμος δέν εἶναι κάτι καινούργιο στήν ἀνθρώπινη ἱστορία, ὅμως τοῦτο δέν τόν καθιστᾶ, ὡς γεγονός, λιγότερο ἀποτρόπαιο. Ὁ Κύριός μας Ἰησοῦς Χριστός ἀρνεῖται καί καταδικάζει τήν βία σέ ὅλες τίς μορφές της. Μάλιστα, ποτέ δέν χρησιμοποίησε βία ἐναντίον τῶν ἀνθρωπίνων προσώπων, ἀκόμη κι ὅταν ὁ Ἴδιος τήν ὑπέστη παντοιοτρόπως. 

Ἐξ ἐπόψεως Ὀρθοδόξου, κανένα γεγονός, καμία πρόκληση, καμία ἐπιδίωξη καί καμία πρόφαση δέν δύναται νά δικαιολογήσει τήν θηριωδία τοῦ πολέμου, ἡ φύση τοῦ ὁποίου προϋποθέτει τήν ἐπιβολή τῆς βουλήσεως τοῦ ἰσχυροῦ στόν ἀνίσχυρο. Τοιουτοτρόπως, παράγεται τό λεγόμενο «δίκαιο» τοῦ ἰσχυροῦ, τό ὁποῖο, βεβαίως, δέν ἔχει καμία σχέση μέ τήν ἔννοια τῆς δικαιοσύνης, τῆς ἀγάπης καί τῆς ἐλευθερίας, πού εὐαγγελίζεται ὁ Χριστός. 

Ὁ πόλεμος ὄχι μόνο δέν λύνει τά προβλήματα, ἀλλά ἐνεργεῖ πολλαπλασιαστικῶς, ἀναπαράγοντας καί ἀνατροφοδοτώντας τόν κύκλο τῆς βίας, τοῦ μίσους, τοῦ πόνου, τοῦ ξεριζωμοῦ, τῆς προσφυγιᾶς, τῆς πείνας καί τῆς ἀπώλειας τῆς ἴδιας τῆς ἀνθρώπινης ζωῆς, πού ὡς Χριστιανοί ὀφείλουμε νά σεβόμαστε, νά προστατεύουμε καί νά τιμοῦμε. 

Τίς ἡμέρες αὐτές, ἡ Οὐκρανία βιώνει τόν παραλογισμό καί τήν σκληρότητα τοῦ πολέμου. Ἄμαχοι βομβαρδίζονται, μέ θύματα ἀκόμη καί παιδιά, καταστρέφονται Ἱεροί Ναοί καί Ἱερές Μονές, ζωτικές ὑποδομές καί μνημεῖα μακραίωνης πολιτισμικῆς σημασίας, στρατιές προσφύγων ἀναζητοῦν ἀπελπισμένα διόδους διαφυγῆς. Ἐπιπλέον, ἐλλοχεύει ὁ κίνδυνος μιᾶς πυρηνικῆς καταστροφῆς, ἐνῶ τίποτε δέν ἀποκλείει ὁ πόλεμος νά λάβει παγκόσμιες διαστάσεις. 

Ἡ εὐθύνη πάντων ἡμῶν τῶν Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν ἔναντι αὐτῶν τῶν ὀλεθρίων καταστάσεων συνεπάγεται ἔμπονη προσευχή καί ἔντονη δράση διότι καί ὁ Ἱδρυτής τῆς Ἐκκλησίας μας, προσευχόμενος γιά τήν σωτηρία μας, ἀνέλαβε, ἐντός τῆς ἱστορίας, ρόλο ἐνεργό, ὁ ὁποῖος Τόν ὁδήγησε μέχρι τόν Σταυρό καί τόν θάνατο, μέ σκοπό νά εὐαγγελισθεῖ τήν εἰρήνη καί νά ἑνώσει τά πρίν διεστῶτα, δηλαδή τόν ἄνθρωπο μέ τόν Πλαστουργό καί Θεό του. 

Ὀφείλουμε, λοιπόν, πρός δόξαν Θεοῦ νά πληροφορήσουμε τήν διακονία μας. Ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος, σχετικά μέ τήν παροχή ἀνθρωπιστικῆς βοηθείας πρός τούς πρόσφυγες, ἔχει ἤδη θέσει στήν διάθεση τῆς Πολιτείας, σέ ἀγαστή συνεργασία μέ τό ἁρμόδιο Ὑπουργεῖο Μεταναστευτικῆς Πολιτικῆς, δομές τῆς Ἱερᾶς Ἀρχιεπισκοπῆς Ἀθηνῶν καί Ἱερῶν Μητροπόλεων, καθώς καί ξενῶνες τῆς Ἀστικῆς Μή Κερδοσκοπικῆς Ἑταιρείας «Συνύπαρξις» καί τοῦ Φιλανθρωπικοῦ Ὀργανισμοῦ «ΑΠΟΣΤΟΛΗ», γιά τήν φιλοξενία Οὐκρανῶν προσφύγων, ἰδίως παιδιῶν καί ἀσυνόδευτων ἀνηλίκων. Ἐπιπροσθέτως, πολλές Ἱερές Μητροπόλεις, σέ συνεργασία μέ φιλανθρωπικές ὀργανώσεις καί φορεῖς, προβαίνουν σέ συγκέντρωση ἀνθρωπιστικοῦ ὑλικοῦ, τό ὁποῖο μέ φροντίδα τῶν προαναφερθέντων φορέων θά προωθηθεῖ πρός τούς πληγέντες ἐκ τοῦ πολέμου. 

Ταὐτοχρόνως, ἡ Ἐκκλησία μας ἀνέλαβε τήν πρωτοβουλία καί σέ ἐκκλησιαστικό ἐπίπεδο νά ἀπευθύνει ἔκκληση πρός τούς ἁρμοδίους ἐκκλησιαστικούς ἡγέτες μέ σκοπό τήν οὐσιαστική παρέμβασή τους πρός τούς κοσμικούς ἄρχοντες τῆς δικαιοδοσίας τους γιά τόν τερματισμό τοῦ πολέμου. 

Τέκνα ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά, 

Ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος, ὅπως ἔπραξε καί στό παρελθόν κατά τόν πόλεμο καί τήν βίαιη εἰσβολή στήν Σερβία, τό Κοσσυφοπέδιο καί τήν χειμαζομένη καί αἱμάσσουσα ἐπί πεντηκονταετία ὅλη Κύπρο μας, τονίζει ἐκ νέου ὅτι καί στήν περίπτωση τῆς εἰσβολῆς στήν Οὐκρανία ὁ πόλεμος δέν ἐπιλύει ὁποιεσδήποτε ἀνθρώπινες διαφορές, ὅσο σημαντικές κι ἄν εἶναι, σέ κοινωνικό, ἐθνικό ἤ παγκόσμιο ἐπίπεδο. 

Δυστυχῶς, μέσα ἀπό αὐτές τίς τραγικές καταστάσεις φανερώνεται καί ἡ ἀποτυχία μας ὡς ἀνθρώπων καί εἰδικότερα ὡς Χριστιανῶν, ἀκόμη καί ὡς ἐκκλησιαστικῶν ἡγετῶν, νά ζοῦμε μέσα στήν εἰρήνη πού μᾶς κληροδότησε ὁ Χριστός: «Εἰρήνην ἀφίημι ὑμῖν, εἰρήνην τήν ἐμήν δίδωμι ὑμῖν» (Ἰω. 14,27). 

Γι’ αὐτό καί προτρέπουμε πατρικῶς τό εὐσεβές πλήρωμα τῆς Ἐκκλησίας, τόσο τούς ἐκ τοῦ ἱεροῦ Καταλόγου, ὅσο καί τούς εὐλαβεῖς πιστούς, σέ ἐγκάρδια προσευχή πρός τόν Ἄρχοντα τῆς Εἰρήνης, τόν Κύριο Ἰησοῦ Χριστό, μέ σκοπό νά φωτίσει τίς διάνοιες τῶν ἐχόντων τήν κοσμική ἐξουσία καί λαμβανόντων ἀποφάσεις, γιά τήν κατάπαυση κάθε περαιτέρω πολεμικῆς ἐπιβουλῆς, τήν διάσωση τῶν ἀνθρώπων καί τήν ἐπικράτηση παγκόσμιας εἰρήνης. 

Ἄς μᾶς καθοδηγήσει ὅλους ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ, ἰδιαιτέρως ὅσους εὑρίσκονται στήν δεινή δοκιμασία τοῦ πολέμου, ὥστε νά διέλθουμε τό ὑπόλοιπο στάδιο τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς ἐν εἰρήνῃ, μετανοίᾳ καί φιλαλληλίᾳ καί νά ἀξιωθοῦμε τῆς μετοχῆς στό σωτήριο γεγονός τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Χριστοῦ μας ἀκέραιοι καί εἰρηνικοί.

Μετά πατρικῶν εὐχῶν καί ἀγάπης, 
† Ὁ Ἀθηνῶν Ι Ε Ρ Ω Ν Υ Μ Ο Σ, Πρόεδρος 
† Ὁ Σάμου καί Ἰκαρίας Εὐσέβιος 
† Ὁ Φλωρίνης, Πρεσπῶν καί Ἐορδαίας Θεόκλητος 
† Ὁ Κασσανδρείας Νικόδημος 
† Ὁ Σερρῶν καί Νιγρίτης Θεολόγος 
† Ὁ Σιδηροκάστρου Μακάριος 
† Ὁ Ἐδέσσης, Πέλλης καί Ἀλμωπίας Ἰωήλ 
† Ὁ Ἀργολίδος Νεκτάριος 
 † Ὁ Θεσσαλιώτιδος καί Φαναριοφερσάλων Τιμόθεος
 † Ὁ Μεγάρων καί Σαλαμῖνος Κωνσταντῖνος 
† Ὁ Κεφαλληνίας Δημήτριος 
† Ὁ Τρίκκης, Γαρδικίου καί Πύλης Χρυσόστομος 
† Ὁ Καρπενησίου Γεώργιος 
Ὁ Ἀρχιγραμματεύς 
† Ὁ Ὠρεῶν Φιλόθεος 

21 Δεκ 2020

Εγκύκλιος Χριστουγέννων 2020 ΙΜΘΛ


 Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί,
Σήμερα πού ζοῦμε μία νέα καθημερινότητα, ἐξαιτίας τῆς ἐπιδημίας πού ἔχει ἐνσκήψει στή χώρα μας καί στήν ὑφήλιο, σάν ἄλλοι ποιμένες ἀκοῦμε τόν ἄγγελο νά μᾶς κομίζει τό χαρμόσυνο μήνυμα τῆς ἐλεύσεως τοῦ Χριστοῦ, «ἰδού γάρ εὐαγγελίζομαι ὑμῖν χαράν μεγάλην, ὅτι ἐτέχθη ὑμῖν σήμερον σωτήρ».
Καί ὡς εὐλαβικοί προσκυνητές τοῦ Θείου Βρέφους, ἐναποθέτουμε στή φτωχική Του φάτνη ἅπασα τή ζωή μας. Μία ζωή πού σήμερα τήν ἐπισκιάζει ἡ θλίψη, ὁ πόνος καί ἡ ἀγωνία γιά τήν πανδημία πού μᾶς ταλαιπωρεῖ, ἀλλά καί ἡ ἀβεβαιότητα γιά τό αὔριο, ἡ ἀπογοήτευση, ἡ ἀπελπισία καί ἡ ἀπόγνωση.
Οἱ σημερινές συνθῆκες ἀναδεικνύουν γιά ἄλλη μία φορά τό λάθος προσανατολισμό μας. Ἡ χαρά καί ἡ εὐδαιμονία πού ἀναζητούσαμε στήν ἀπόκτηση ὅλο καί περισσότερων ὑλικῶν ἀγαθῶν, μᾶς καθιστά ἀδύναμους μπροστά στήν ἀσθένεια καί στό θάνατο. Ἡ αὐτοπεποίθησή μας, ὡς ὁ μόνος ὁδηγός μας, δέν εἶναι ἱκανή νά μᾶς δώσει τή δύναμη νά ἀντιμετωπίσουμε τόν τόσο μικρό, ἀλλά ἀόρατο ἰό, πού ἀπειλεῖ τή ζωή μας.
Σέ αὐτή τή ζοφερὴ πραγματικότητα ἔρχεται ἡ ἑορτὴ τῶν Χριστουγέννων νά μᾶς ὑπενθυμίσει ὅτι γεννιέται ὁ Χριστός, ὁ Σωτήρας καί Λυτρωτής τοῦ κόσμου. Τά Χριστούγεννα δέν εἶναι φαντασμαγορικὴ φιέστα, ἀλλά εὐκαιρία πνευματικῆς βίωσης τῆς ἀληθινῆς σχέσης μας μέ τό Θεό.
Τά φετινά Χριστούγεννα θά εἶναι ὄντως ἀθόρυβα, ὅπως τότε σέ ἐκεῖνο τό σπήλαιο τῆς Βηθλεέμ. Ἂς προσπαθήσουμε ὁ πρωταγωνιστής τῶν φετινῶν Χριστουγέννων νά εἶναι ὁ γεννηθείς Χριστός, κι ὄχι ἡ κοσμικότητα καί τά Χριστούγεννα χωρίς Χριστό. Ἂς ἀνοίξουμε τίς καρδιές μας νά γεννηθεῖ μέσα τους ὁ Χριστός πλημμυρίζοντάς τες μέ ἀγάπη. Καί τότε ἡ ἐλπίδα θά ζωντανέψει καί οἱ δυσκολίες θά πάψουν νά εἶναι ἀνυπέρβλητες. Ὅταν ἡ ἀγάπη, ἡ ἐλπίδα, ἡ προσφορά ἐμπνέονται ἀπό τήν ζωντανὴ παρουσία τοῦ Χριστοῦ μέσα μας, τότε βιώνουμε τά Χριστούγεννα.
Ἰδιαίτερα σήμερα ἀδελφοί μου ἂς σταθοῦμε μέ ἀγάπη δίπλα στούς δοκιμαζόμενους ἀπό τήν πανδημία συνανθρώπους μας καί στίς οἰκογένειές τους. Ἡ προσευχή μας νά εἶναι ἐντατικότερη καί ἡ συμπαράσταση καί βοήθειά μας νά γίνει βάλσαμο στίς καρδιές τῶν πονεμένων ἀδελφῶν μας.
Ὡς πιστοὶ χριστιανοί ἂς ἀναθέσουμε τή ζωή καί τήν ἐλπίδα μας μέ ἐμπιστοσύνη στόν Παντοδύναμο Θεό, διά τοῦ σαρκωθέντος Λόγου τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ καί διά πρεσβειῶν τῆς Ὑπεραγίας Δεσποίνης ἡμῶν Θεοτόκου.
Ὡς Ἐπίσκοπος καί πνευματικός σας Πατέρας κατανοῶ τήν ἀγωνία σας, γιά ὅλα ὅσα βιώνουμε, ὅμως, μέ θερμή προσευχὴ στόν ἐνανθρωπήσαντα Χριστό καί ἀκολουθώντας κατά τό ἀνθρώπινο τά μέτρα προστασίας καί τίς ὁδηγίες τῆς ἐπιστημονικῆς κοινότητας θά ξεπεράσουμε τήν ὑγειονομική κρίση.
Ἐγκάρδια σᾶς εὔχομαι ὁ ἐφετινός ἑορτασμός τῶν Χριστουγέννων νά πληρώσει τίς ψυχές σας μέ θεϊκή εἰρήνη, ἀγάπη καί ἐλπίδα.
Ἔτη πολλά, εὐλογημένα, ὑγιεινὰ καί εὐφρόσυνα μέ τή χάρη τοῦ νηπιάσαντος Κυρίου μας.

«Καλή καί εὐλογημένη Χρονιά!»


9 Σεπ 2020

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΕΠΙ ΤΗ ΕΝΑΡΞΕΙ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΣΧΟΛΙΚΟΥ ΕΤΟΥΣ 2020-2021


 Αγαπημένα μου παιδιά,

Μέ τή χάρη τοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ καί παρά τίς δύσκολες συνθῆκες πού ἐπικρατοῦν λόγῳ τοῦ κορωνοϊοῦ ἀρχίζει καί πάλι μία νέα σχολική χρονιά, πού ἀποτελεῖ γιά ἐσᾶς εὐκαιρία νά προχωρήσετε ἀκόμη ψηλότερα στό δύσκολο, ἀνηφορικό μά συναρπαστικό δρόμο γιά τήν κατάκτηση τῆς γνώσης καί τῆς ἀρετῆς.

 

Τό σχολεῖο σάν δυναμικός φορέας τῆς παιδείας θά σᾶς βοηθήσει νά διαμορφώσετε ἠθική συνείδηση, ἄρτιο χαρακτήρα καί νά ἀποβεῖτε ὁλοκληρωμένες προσωπικότητες μέ ὑπευθυνότητα καί συνέπεια, κάτι πού τό ἔχει ἀνάγκη ἠ πολύπαθη κοινωνία μας.

 

Γι’ αὐτό καί ὁ μεγάλος πατέρας καί δάσκαλος τοῦ Γένους μας, ὁ Ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός, φρόντιζε σέ κάθε χωριό πού ἐπισκεπτόταν νά ἱδρυθεῖ δίπλα στήν ἐκκλησία σχολεῖο, ἐάν δέν ὑπῆρχε.

 

Ὅλοι οἱ μεγάλοι Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας μας, πού ἀναδείχθηκαν οἰκουμενικοί διδάσκαλοι καί φωτιστές τοῦ κόσμου, ἐνεθάρρυναν, ὑπηρέτησαν καί στήριξαν μέ πάθος τήν παιδεία μέ τήν ἐπισήμανση ὅτι: «ἀρχή σοφίας φόβος Κυρίου», δηλαδή μέ τό φόβο καί τόν σεβασμό τοῦ Θεοῦ ἡ ψυχή ὁδηγεῖται μακριά ἀπό τό κακό καί ἀνυψώνεται στό χῶρο τοῦ καλοῦ καί τῆς ἀρετῆς.

Αὐτή τήν ὥρα, λοιπόν, στό νέο σας ξεκίνημα, σάν Ἐπίσκοπος καί πνευματικός σας πατέρας, εὔχομαι ἀπό τά βάθη τῆς καρδιάς μου σε ὅλους σας, πρῶτα ἀπό ὅλα σέ σᾶς ἀγαπημένα μου παιδιά, ἀλλά καί στούς γονεῖς σας πού μοχθοῦν καί ἀγωνιοῦν γιά τό μέλλον σας, στούς σεβαστούς δασκάλους καί καθηγητές σας, πού εἶναι οἱ καθοδηγητές καί συνοδοιπόροι στήν εὐγενῆ σας προσπάθεια, ὁ Κύριος νά σᾶς εὐλογεῖ ὅλους, νά σᾶς χαρίζει ὑγεία, δύναμη, ἀντοχή καί φωτισμό.

 

Καλή καί εὐλογημένη σχολική χρονιά, καλή δύναμη καί πρόοδο.

 

Ὁ Θεός μαζί σας.



21 Μαΐ 2020

Εγκύκλιος ΙΜΘΛ για την Εορτή των Βοιωτών Αγίων


Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί, 
 Ὅπως ὅλοι γνωρίζετε ἐδῶ καί μία δεκαετία τό τελευταῖο Σάββατο τοῦ μηνός Μαΐου ἐκάστου ἔτους ἡ Τοπική μας Ἐκκλησία τιμᾶ τήν μνήμη τῶν κατά Βοιωτίαν διαλαμψάντων Ἁγίων κυριότεροι ἐκπρόσωποι τῶν ὁποίων εἶναι: ὁ ἅγιος ἔνδοξος Ἀπόστολος καί Εὐαγγελιστῆς Λουκᾶς, ὁ ἅγιος Ἀπόστολος Ροῦφος ὁ Ἐκλεκτός Α΄ Ἐπίσκοπος Θηβῶν, ὁ ἔνδοξος Ἱερομάρτυς Ρηγῖνος Ἐπίσκοπος Σκοπέλου ὁ Λεβαδεύς, ὁ Ἱεράρχης τῆς ἀγάπης Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Καλοκτένης καί οἱ ὅσιοι καί θεοφόροι Πατέρες μας, Λουκᾶς ὁ ἐν Στειρίῳ, Σεραφείμ ὁ ἐν Δομπῷ, Κλήμης ὁ τοῦ Σαγματίου ὄρους, Μελέτιος, Γερμανός, Νικήτας, ὁ ὅσιος Δαβίδ ὁ ἐν Εὐβοίᾳ καί ὁ νεοφανής ὅσιος Ἐφραίμ ὁ Κατουνακιώτης, στόν ὁμώνυμο Ἱερό Ναό τους στήν περιοχή Ἅρματος-Ἐλεῶνος Θηβῶν. 

 Ὁ ἐφετινός ἑορτασμός θά διεξαχθεῖ μέ τά δεδομένα τῶν ἰσχυουσῶν διατάξεων καί τῶν προβλεπομένων μέτρων λόγῳ τῆς ὑγειονομικῆς κρίσης, στερώντας τόν χαρακτῆρα τῆς πανενοριακῆς συνάξεως. Σᾶς προσκαλοῦμε, λοιπόν, ἐάν δύνασθε νά συμμετάσχετε στόν ὡς ἄνω ἑορτασμό πρός τιμήν τῶν Τοπικῶν μας Ἁγίων. 
 Τό πρόγραμμα τῆς πανηγύρεως ἔχει ὡς ἑξῆς : 
 • Παρασκευή 29 Μαΐου 2020 καί ὥρα 7:00 μ.μ. Μέγας Πανηγυρικός Ἑσπερινός καί 
 • Σάββατο 30 Μαΐου 2020 τό πρωί στίς 7:00 π.μ., Ὄρθρος καί Ἀρχιερατική Θεία Λειτουργία. 

 Εἶναι χρέος μας νά τιμήσουμε τούς Ἁγίους μας ὅπου καί ἄν βρισκόμαστε ἐπικαλούμενοι τίς πρεσβεῖες τους, ἀφοῦ εἶναι οἱ ξεχωριστοί προστάτες, πνευματικοί γεννήτορες καί πρεσβευτές ὅλων μας.

24 Οκτ 2019

ΕγκύκλιοςΙΜΘΛ σχετικά με τη Λειτουργία Αποτεφρωτηρίου στην περιοχή της Ριτσώνας

Μέ ἀφορμή δημοσιεύματα πού κάνουν λόγο γιά τήν ἕναρξη λειτουργίας τοῦ ἀποτεφρωτηρίου στή θέση «Μεγάλη Γέφυρα» στήν περιοχή τῆς Ριτσώνας, ἡ Ἱερά Μητρόπολη Θηβῶν καί Λεβαδείας γιά μία ἀκόμη φορά θά ἤθελε νὰ ἀποσαφηνίσει ὅτι ἐξ ἀρχῆς ἔχει ἐκφράσει τήν ἀντίθεσή Της (μέ τό ὑπ᾽ ἀριθμ. πρωτ. 923|9-1 1-2018 ἕγγραφό Της πού ἔχει κοινοποιηθεῖ σ᾽ ὅλους τοὺς ἁρμοδίους Φορεῖς, Τοπικούς Ἄρχοντες τῆς Περιφερείας καί στό διαδίκτυο). 
 Δυστυχῶς, οἱ ὑπεύθυνοι Ἄρχοντες τῆς Εὐβοίας δέν έπανεκτίμησαν τήν ἀπόφαση πού έξέδωσαν τό καλοκαίρι τοῦ 2018 ἐπικαλούμενοι τό σχετικό Νόμο τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους καί οἱ έργασίες τοῦ ἀποτεφρωτηρίου προχώρησαν, πρόσφατα ὁλοκληρώθηκαν καί ὁ χῶρος αὐτὸς ἤδη λειτουργεῖ. 
 Μέ λύπη καί πόνο θά έπισημάνω ὅτι ἐλάχιστοι ἀδελφοί καί συμπατριώτες μας, ἀκόμη καί ἐκείνοι πού γειτονεύουν στό χῶρο αὐτό ἀνησύχησαν καί συμμερίστηκαν τήν ἀγωνία μου γιά τά πνευματικά καί ποιμαντικά προβλήματα πού δημιουργεῖ ἡ νέα δομή πού θέλει νὰ έπιβληθῇ στήν ζωή μας. 
 Ὅμως, σήμερα μετά ἀπό ὅλα αὐτά νιώθω τήν ἀνάγκη νὰ έπικοινωνήσω μαζί σας καί νὰ σᾶς ένημερώσω περί τῆς καύσεως τῶν νεκρῶν. 
 Ἡ ταφή τοῦ νεκροῦ σώματος τοῦ ἀνθρώπου στή γῆ «ἐξ ἧς ἐλήφθη» προὓποθέτει καί ὑπονοεῖ πίστη στήν Ἀνάσταση τῶν νεκρῶν κατά τή Δευτέρα Παρουσία καί σημαίνει τὴν ἐλπίδα καί έσχατολογική προσδοκία τῆς ζωῆς τοῦ μέλλοντος αἰῶνος. 
 Ἀντιθέτως ἡ καύση καί ἀποτέφρωση ὑποδηλώνει ἕλλειψη πίστης καί ἐλπίδας, καθώς σημαίνει τόν πλήρη ἀφανισμὸ καί έκμηδενισμό τοῦ ἀνθρώπου. 
 Ἡ ἀποτέφρωση τῶν νεκρῶν σέ εἱδικές έγκαταστάσεις-ἀποτεφρωτήρια παρουσιάζεται στό πλαίσιο τῆς γενικευμένης ἥδη έκκοσμίκευσης άπλά ὡς ὑπόθεση πού ἀφορᾶ στή δημόσια ὑγεία, τήν προστασία τοῦ φυσικοῦ περιβάλλοντος καί χωροταξικά προβλήματα, τὰ ὁποῖα εἶναι πολύ σοβαρά καί ἀπασχολοῦν καί τήν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ, ἡ Ὁποία ἔχει δείξει μεγάλη εὐαισθησία στήν προστασία τοῦ φυσικοῦ περιβάλλοντος καί τοῦ πλανήτη μας. 
 Γιὰ τὴν Ἐκκλησία, ὅμως, τὸ ζητήμα αὐτό εἶναι σοβαρό καί ἐνέχει προεκτάσεις, γιατί ἅπτεται τοῦ δόγματος Της καί σχετίζεται μὲ τὴν ἀνθρωπολογία τῆς Ἀγίας Γραφῆς καί τῶν Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας. 
 Ἡ Ἐκκλησία δέν δέχεται γιά τὰ μέλη Της τήν ἀποτέφρωση τοῦ σώματος, διότι τοῦτο εἶναι ναός τοῦ Ἀγίου Πνεύματος (Α’ Κορ. 6, 19), στοιχεῖο τῆς ὑποστάσεως τοῦ κατ’ εἰκόνα καί καθ’ ὁμοίωσιν Θεοῦ πλασθέντος ἀνθρώπου (Γεν. 1, 24), καί περιβάλλει αὐτό μέ σεβασμὸ καί τιμή ὡς ἕκφραση ἀγάπης πρός τό κεκοιμημένο μέλος Της καί ὡς έκδήλωση πίστεως στήν κοινή πάντων ἀνάσταση.
 Εἶναι ἀδιανόητο συνειδητός Ὀρθοδοξος Χριστιανός νά ἀρνεῖται τόν ένταφιασμό καί νά ἐπιλέγει τήν ἀποτέφρωση. 
 Ἕνας τέτοιος ἄνθρωπος μὲ τὴν έπιλογή του αὐτή δηλώνει ἕμπρακτα ὅτι αὐτονομήθηκε καί ἀποξενώθηκε ἀπὸ τὴν πίστη καί πράξη τῆς Ἐκκλησίας, ἐφ ὅσον ὁ ένταφιασμός ἦταν καί εἶναι ὁ μόνος χριστιανικά ἀποδεκτός τρόπος «διαχείρισης» τῶν νεκρῶν σωμάτων. 
 Ὁ τόπος ταφῆς τοῦ νεκροῦ σώματος γίνεται σημεῖο ἀναφορᾶς, ἀγάπης, τιμῆς, ἐκφράσεως πόνου καί ὀδύνης πού ψυχολογικά ἀνακουφίζουν καί ἀναπαύουν τοὺς συγγενεῖς καί φίλους τοῦ ἐκλιπόντος. 
 Ἡ ἀποτέφρωση μπορεῖ νὰ ταυτιστεῖ μὲ τὴν κατάρα τῆς «ἀταφίας», δηλαδή τήν συμφορά νά μείνει κανείς ἄταφος. Ἄς θυμηθοῦμε στήν περίπτωση αὐτή τήν εὐαισθησία τῶν ἀρχαίων προγόνων μας καί μάλιστα τὴν ὑπόθεση τῆς τραγωδίας τοῦ Σοφοκλή «ΑΝΤΙΓΟΝΗ». 
 Ἡ ἄρνηση στήν καύση τῶν νεκρῶν καί ἡ έμμονή στήν ταφή δέν ὀφείλεται σέ ἀντίδραση, φανατισμό ἥ ἄλλες σκοπιμότητες ὅπως ἀδίκως κατηγορούμαστε, ἀλλά βασίζεται στή μακραίωνη ὀρθόδοξη παράδοσή μας καί ἀποτελεῖ κατάφαση στήν καταξίωση τοῦ ὅλου ἀνθρώπου, ἄρα καί τοῦ σώματος.
 Φυσικά δέν τίθεται ζήτημα γιά τούς ἑτεροδόξους, ἀλλοθρήσκους, ἀθέους ἥ ἀθρήσκους. Ὅλοι εἴμαστε ἐλεύθεροι καί ὑπεύθυνοι γιά τίς έπιλογές καί τίς πράξεις μας. Ἡ Ἐκκλησία, ὅμως, ἡ ὁποία σέβεται τήν ἐλευθερία κάθε ἀνθρώπου, σέ περίπτωση πού τῆς ζητηθεῖ νά παραβεῖ τίς ἀρχές καί παραδόσεις Της κάτι τέτοιο δὲν μπορεῖ νὰ τό ἀποδεχθεῖ. 
 Ἔτσι κάθε πρόταση γιά δῆθεν «ἱερολογία» τῆς διαδικασίας ἀποτέφρωσης πέφτει ἐξ ὁρισμοῦ στό κενό ὡς ἀντίθετη πρός τούς Ἱερούς Κανόνες καί τήν Ἀλήθεια τῆς Ἐκκλησίας. 
 Σέ τήρηση, λοιπόν, τῆς μακραίωνης ἱερᾶς παράδοσης τῶν Ἱερῶν Κανόνων, ἀλλά καί τῶν προσφάτων ἀποφάσεων τῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος ἀποσαφηνίζουμε κατηγορηματικά ὅτι δὲν ἐπιτρέπεται σέ Κληρικό τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεώς μας νὰ τελέσει νεκρώσιμη ἀκολουθία(έκκλησιαστική κηδεία) καί ἱερά μνημόσυνα γιά μέλη τῆς Ἐκκλησίας μας πού οἱ ἴδιοι ἥ οἱ οἰκείοι τους, ἐπέλεξαν τήν ἀντικανονική καύση καί ὄχι τήν παραδοσιακή ταφή τοῦ νεκροῦ σώματός τους. 
 Σέ καμμία περίπτωση δὲν μπορεῖ καί δὲν πρέπει οἱ Κληρικοί μας νὰ γίνουν συνένοχοι σ᾽ αὐτή τήν πρακτική. 
 Παρακαλῶ, λοιπόν, πατρικά ὅλους σας νὰ μήν έπηρεάζεστε καί παρασύρεστε σέ ἀποφάσεις πού προέρχονται ἀπό ἀντιχρίστιανικές πρακτικές καί πονηρές μεθοδεύσεις πού θέλουν τά πάντα νὰ τὰ ἀλλάξουν, νὰ τὰ ἱδιωτικοποιήσουν ἥ εμπορευματοποιήσουν, ἀκόμη καί τή διαχείριση τῶν νεκρῶν σωμάτων, ἀλλὰ νὰ μείνουμε πιστοί ὅλοι μας στήν παράδοση καί τήν πολιτισμένη ἀνθρωπολογία πού δημιούργησαν οἱ πρόγονοί μας, ὅπως αὐτή ζυμώθηκε μὲ τὴν χριστιανική Ἀλήθεια πού καταξιώνει, ἁγιάζει καί ἀναδεικνύει τὸν ἄνθρωπο ψυχῇ τε καί σώματι.