Μήνυμα Μητροπολίτου Θηβών & Λεβαδείας κου Γεωργίου για την έναρξη του νέου σχολικού έτους

Αγαπημένα μου παιδιά, 

Μία νέα σχολική χρονιά αρχίζει καί πάλι μέ τή χάρη τον Τριαδικού Θεού, δίνοντάς σας τήν ευκαιρία νά προχωρήσετε στό δύσκολο άλλά συναρπαστικό δρόμο γιά τήν κατάκτηση τής γνώσης καί τής αρετής. 

Τό σχολείο θά σάς βοηθήσει νά αποκτήσετε τά αναγκαία γνωστικά εφόδια, τά όποία θά σάς φανούν χρήσιμα στήν μελλοντική καί επαγγελματική σας εξέλιξη και γενικά στή ζωή σας. 

Τό χρέος του σχολείου όμως, είναι νά πλάθει ανθρώπους με καθαρό νού, μέ δυνατή θέληση καί σεβασμό καί αγάπη γιά τούς συνανθρώπους τους, ίδιαίτερα σήμερα πού κυριαρχεί ή κρίση τών πνευματικών αξιών. 

Ή κοινωνία μας χρειάζεται άνθρώπους γεμάτους φλόγα δημιουργίας, πόθο γιά ένα καλύτερο μέλλον, μά πάνω άπ' όλα άνθρώπους πού θά μπορούν νά συνδυάσουν τή γνώση μέ τήν άρετή. Αυτό είναι έξάλλου καί τό νόημα τής αληθινής παιδείας. 

Τό σχολείο μέ αυτή τήν έννοια μάς βοηθάει να πλησιάσουμε τήν αλήθεια καί τό σωστό τρόπο ζωής καί έπομένως μάς φέρνει πιό κοντά στό Θεό, πού είναι η πηγή τής σοφίας καί τής όντως ζωής. Κάντε, λοιπόν, τό σχολείο σας εργαστήρι ελπίδας, χαράς καί αλληλεγγύης γιά όλη τήν κοινωνία πού ζούμε. Χρειαζόμαστε τόν καλύτερο εαυτό σας γιά τόν σκοπό αυτό. 

Εύχομαι άπό τά βάθη τής καρδιάς μου στόν καθένα σας ξεχωριστά άλλά καί στούς γονείς σας πού μοχθούν καί αγωνιούν γιά τό μέλλον σας, στούς άξιοτίμους δασκάλους καί καθηγητές σας, πού είναι οί συνοδοιπόροι στήν ευγενή σας προσπάθεια, ό Κύριός μας μέ τίς πρεσβείες τών Άγίων τής Τοπικής μας 'Εκκλησίας νά σάς ευλογεί, νά σάς χαρίζει υγεία, δύναμη, φωτισμό καί πρόοδο. 

Καλή καί ευλογημένη σχολική χρονιά! 

συνεχιστε την αναγνωση

Θηβών Γεώργιος - 10 έτη στο τιμόνι της Βοιωτίκής Εκκλησίας

συνεχιστε την αναγνωση

Εγκύκλιος Πάσχα Σεβασμιωτάτου Θηβών & Λεβαδείας Γεωργίου

Αριθμ. Πρωτ. 223               ΑΓΙΟΝ ΠΑΣΧΑ 2018

Πρός τούς εύσεβεϊς Χριστιανούς τής καθ" ήμάς ΄Ιέράς Μητροπόλεως 

 Άγαπητοί μου  άδελφοί,

  Ζούμε σ' ένα κόσμο καί μιά κοινωνία δέσμια των πέντε αίσθήσεων καί τής ψυχρής άνθρώπινης λογικής. Φαίνεται ότι ή μοναδική πραγματικότητα πού άπασχολεϊ καί ένδιαφέρει τήν συντριπτική πλειοψηφία τών άνθρώπων εΐναι ή οίκονομία καί γενικά οί ύλικοί παράγοντες τής ζωής. 

 Στό κέντρο όλων τών άλυτων προβλημάτων, τών βασανιστικών Θλίψεων καί τυραννικών έλλείψεων, σαν τραγικό πεπρωµένο όλης τής άνθρωπότητας, όρθώνεται άπειλητικός ό «έσχατος έχθρός» του άνθρώπου ή άφευκτη συγκεφαλαίωση δλων τών έπί μέρους πόνων καί θλίψεων: ό θάνατος. 

 Κάθε άνθρώπινη άμαρτία, κάθε πάθος καί κακία συνιστά μιά έκ μέρους τσυ άνθρώπου παραχώρηση καί συμμετοχή στό κράτος τού θανάτου. 

 Μέσα σέ μιά τέτοια κατάσταση ή Άγία μας Έκκλησία άναλαμβάνει σέ πεϊσμα τών δήθεν άντικειμενικών δεδομένων νά κηρύξει μέ παρρησία τό χαροποιό μήνυμα, τόν έλπιδοφόρο λόγο τής πραγματικής, καί δχι άπλά συμβολικής, άναστάσεως τσυ Κυρίου ήμών ,Ιησού Χριστού. 

 Τό μέγιστο θαύμα πού εΐχαν προαναγγείλει οί Θεόπνευστοι καί πνευματοκίνητοι προφήτες τής Παλαιάς Οίκονομίας έκπληρώθηκέ. Ό λευκοφόρος άγγελος έµπροσθεν τσυ κενού μνηµείου χαρμόσυνα διακηρύσσει πρός κάθε κατεύθυνση δτι: «Ήγέρθη, ούκ έστω ωδε». 

  Ο Χριστός άνέστη καί ό φαινομενικά μέχρις έκείνης τής ώρας λογιζόμενος ώς άήττητος θάνατος, ήδη νικάται κατά κράτος. «Πού σου θάνατε τό κέντρον; Πού σου Αδη τό νίκος, Άνέστη Χριστός καί σύ καταβέβλησαι» άναφωνεϊ άπό τά βάθη των αίώνων ό ϊερός Χρυσόστομος. 

 Σέ τέσσερις μόνον λέξεις συνοψίζονται τέλεια καί πληρέστατα τά τέσσερα Εύαγγέλια του ίερού κανόνος της Καινής Διαθήκης: Χριστός Άνέστη! Άληθως Άνέστη! 

 Σέ κάθε µιά άπό τις έλπιδοφόρες αυτές λέξεις φανέρώνεται άπό ένα Εύαγγέλιο καί στά τέσσερα Εύαγγέλια εύρίσκεται τό νόημα δλων τών κόσμων του Θεού όρατών καί άοράτων. 

 Καί όταν χείλη πιστών ανθρώπων απευθύνουν αυτές τίς ήµέρες, άντί άλλου τόν πασχαλινό αύτό χαιρετισμό, πού είναι συνάμα και ή ώραιότερη εύχή: «Χριστός Άνέστη!» τότε ή έλπίδα τής λύτρωσης άπό τό δυνάστη θάνατο καί τόν τύραννο διάβολο σείει δλες τίς καρδιές πού άπαντούν μέ πιστή βεβαιότητα καί πνευματική άγαλλίαση: «Άληθώς άνέστη!» καί τό πασχάλιο Θαύμα γίνεται βίωμα πανανθρώπινο.

  Χαρακτηριστικό παράδειγμα άποτελεϊ ή περίπτωση τού όσίου Σεραφείμ του Σάρωφ, ό όποϊος συναντώντας κάθε άνθρωπο τού άπηύθυνε τό άκατάλυτο μήνυμα «Χριστός άνέστη χαρά μου!» καθιστώντας τον καθημερινά μέτοχο τής χαράς καί τής έλπίδας πού άνέτειλε άπό το κενό μνημεϊο.        Καί άν άκόμη δλος ό κόσμος τό άρνηθεϊ, «οί λίθοι κεκράξονται» δτι «άνέστη ό Κύριος δντως».   Άξίζει νά ύπενθυμίσουμε δτι πρόσφατα γίναμε άποδέκτες συγκλονιστικών μηνυμάτων καί σπουδαίων βιωμάτων άπό τήν έπιστημονική όμάδα του Πολυτεχνείου Άθηνών πού άναστήλωσε τό κουβούκλιο του Παναγίου Τάφου. Μέσα από τίς δικές τους διαπιστώσεις καί συγκινητικές όμολογίες ένισχύεται άκόμη περισσότερο ή βεβαιότητα γιά τήν πραγματική άνάσταση του Θεανθρώπου.           Μαρτυρούν πρωτίστως τά άψυχα: τό κενό μνημεϊο καί τά έντάφια σπάργανα, ό τάφος τσυ Χριστού πού βρέθηκε άπροσδόκητα άνοικτός μέ τόν όγκόλιθο πού τόν σφράγιζε νά έχει άποκυλισθεϊ καί τό ένταφιασμένο σώμα νά λείπει. 

  Αύτή ή Θαυμαστή πραγματικότητα έπεισε τίς τολμηρές µυροφόρες γυναίκες, οί όποϊες μεταβλήθηκαν σέ άποστόλους τών άποστόλων καί εύαγγελίστριες τών εύαγγελιστών. 

    Αύτή ή μαρτυρία καί όμολογία καθώς καί οί μετέπειτα έμφανίσεις του Άναστάντος Ιησού στούς φοβισμένους μαθητές, έπεισε καί αύτούς γιά τή μεγάλη άλήθεια. 

   Τόν ειδαν μέ τά μάτια τους, Τόν άγγιξαν μέ τά χέρια τους, Του μίλησαν καί άκουσαν τήν γνώριμη γλυκιά φωνή Του, καμμιά δύναμη δέν στάθηκε ικανή νά καταπνίξει τή φωνή τών άγίων Άποστόλων, πού εΐδαν καί άκουσαν τόν Άναστημένο Διδάσκαλο καί διασκορπίσΘηκαν στή συνέχεια στά πέρατα τής Οίκουµένης, κομίζοντας στούς άνθρώπους τό μήνυμα τής Άλήθειάς Του καί θεμελιώνοντας μέ τήν χάρη τοδ Άγίου Πνεύματος τήν Έκκλησία Του. 

  Αύτός ό άναστάσιμος λόγος, λύγος πίστεως καί έλπίδος, τό ύπέροχο κήρυγμα τών Άποστόλων, Προφητών, μαρτύρων, όμολογητών, πατέρων καί δλων τών άγίων, μεταλαμπαδεύεται ώς άνέσπερο πασχάλιο φώς σέ μάς άπόψε καί πάντοτε καί φωτίζει καί καθοδηγεϊ μέσα στίς τόσες άντιξοότητες καί τίς άρνητικές παραμέτρους τής ζωής τήν πορεία καί τήν έλπίδα μας. 

   Άς πορευόμαστε, λοιπόν, άγαπητοί μου άδελφοί καί τέκνα έν Κυρίφ «έν καινότητι ζωής» (Ρωμ. ς'734) μέ βεβαία τήν έλπίδα τής κοινής άναστάσεως. 

συνεχιστε την αναγνωση

Μαθητική Θεία Λειτουργία τέλεσε ο Μητροπολίτης κος Γεώργιος

Την Πέμπτη 21 Δεκεμβρίου ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κος Γεώργιος τέλεσε τη Θεία Λειτουργία στο χωριό μας, όπου εκκλησιάστηκαν οι μαθητές των Σχολείων του Αγίου Θωμά και του Κλειδίου.. Συλλειτουργοί του μητροπολίτου ο π. Χρήστος Αικατερίνης, ο π. Γεώργιος Μαωλόπουλος και ο Αρχιδιάκονος Σεραφείμ Παυλίδης.

συνεχιστε την αναγνωση

Πανηγυρική Θεία Λειτουργία ιερουργούντος του Μητροπολίτου μας κου Γεωργίου

Σήμερα είχαμε την τιμή και ευλογία να ιερουργήσει και να κηρύξει τον Θείο Λόγο στον πανηγυρίζοντα ναό της Παναγίας μας ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας Θηβών & Λεβαδείας κος Γεώργιος. Συλλειτουργοί του Μητροπολίτη μας ο π. Χρήστος Αικατερίνης εκ Κλειδίου, ο π. Δημήτριος Σουφλάκης εξ Οινόης, ο εφημέριος του ναού π. Γεώργιος Μανωλόπουλος και Αρχιδιάκονος Σαραφείμ Παυλίδης.

      

συνεχιστε την αναγνωση

Ποιμαντορική Εγκύκλιος για τους Χιλιαστές 2017

    Ὁδεύουμε, μέ τή χάρη τοῦ Θεοῦ, πρός τή βίωση τῶν Ἁγίων καί Ἀχράντων Παθῶν τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ, τά ὁποῖα ὑπέμεινε γιά τή δική μας σωτηρία. Ὁδεύουμε ἐπίσης πρός τήν «ἑορτή τῶν ἑορτῶν καί πανήγυρη τῶν πανηγύρεων», τό Ἅγιο Πάσχα, ὅπου θά ἑορτάσουμε τό ὑπέρτατο καί κοσμοσωτήριο γεγονός τῆς Ἀναστάσεώς Του.

    Τή στιγμή ὅμως, πού σύμπας ὁ χριστιανικός κόσμος, θά ἑορτάσει τή θεία Ἔγερση, θά ὑπάρξει μιά θλιβερή ἐξαίρεση, ἀπό μία μερίδα ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι θέλουν νά αὐτοαποκαλοῦνται «Χριστιανοί». Ἀπό τά μέλη τῆς πολυεθνικῆς Φυλλαδικῆς Ἑταιρείας «Σκοπιά», ἤ Μάρτυρες τοῦ Ἰεχωβᾶ, οἱ ὁποῖοι, μεταξύ τῶν πάμπολλων πλανῶν τους, ἀρνοῦνται τήν Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ, ὅπως τήν πιστεύει ἡ Ἐκκλησία μας καί ὡς ἐκ τούτου δέν θέλουν νά τήν ἑορτάζουν. Μάλιστα στά γραπτά τους ἀποκαλοῦν τό Πάσχα «σατανικῆς ἐμπνεύσεως εἰδωλολατρική ἑορτή» (Σκοπιά, 15-5-95, σελ.18-19)! Καί ὄχι μόνον αὐτό: ἀντί τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Χριστοῦ, ἑορτάζουν κάθε χρόνο, στίς 14 τοῦ ἑβραϊκοῦ μήνα Νισάν, μαζί μέ τό ἑβραϊκό Πάσχα, τήν «Ἀνάμνηση τοῦ θανάτου Του»! Ἀρνοῦνται νά ἑορτάσουν τήν Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου καί ἑορτάζουν τό θάνατό Του! Καί γιά νά ἀκριβολογοῦμε: τήν ἐκμηδένισή Του, ἀφοῦ ὁ θάνατος γι’ αὐτούς εἶναι πλήρης ἐκμηδένιση!

    Αὐτή τή χρονιά θά ἑορτάσουν, μέ κάθε δυνατή λαμπρότητα καί ἐπισημότητα, ὅπως κάθε χρόνο, σέ ὅλο τόν κόσμο καί στήν Ἑλλάδα, τήν «Ἀνάμνηση τοῦ θανάτου τοῦ Χριστοῦ», στίς 11 Ἀπριλίου, κατά τή δική μας Μεγάλη Τρίτη! Θά ὀργανώσουν συγκεντρώσεις σέ πολυτελεῖς αἴθουσες ξενοδοχείων. Θά καλέσουν τά μέλη τους ἀλλά καί Ὀρθοδόξους Χριστιανούς, μέ φυλλάδια, πού θά μοιράσουν στούς δρόμους, ἀλλά καί μέ προσωπικές προσκλήσεις πού θά γεμίσουν τά γραμματοκιβώτια τῶν σπιτιῶν, δυστυχῶς καί στή δική μας περιφέρεια, πού ἐκκλησιαστικά καί πνευματικά ὑπάγεται στήν Ἱερά Μητρόπολη Θηβῶν καί Λεβαδείας. Ὁ ἑορτασμός προβλέπει καί τήν τέλεση τοῦ «Δείπνου τοῦ Κυρίου», μιά κακέκτυπη ἀντιγραφή τοῦ Μυστηρίου τῆς Θείας Εὐχαριστίας, τόν ὁποῖο τελοῦν μία φορά τό χρόνο, αὐτή τήν ἡμέρα. Χρησιμοποιοῦν ἄρτο καί οἶνο, τά ὁποῖα ἀποκαλοῦν «ἐμβλήματα» καί ἀπό τά ὁποῖα «κοινωνοῦν» μόνο οἱ «κεχρισμένοι», δηλαδή οἱ «ἐναπομείναντες ἀπό τούς 144.000», σέ ἀντίθεση μέ τούς «δούλους τῆς βασιλείας», τόν πολύ λαό, οἱ ὁποῖοι δέν ἐπιτρέπεται νά «κοινωνήσουν», σέ καταφανή διαστροφή τῶν λόγων τοῦ Κυρίου, ὁ Ὁποῖος εἶχε πεῖ: «λάβετε φάγετε … πίετε ἐξ’ αὐτοῦ πάντες» (Ματθ.26,26-28), στό Μυστικό Δεῖπνο.

    Γιά τούς Μάρτυρες τοῦ Ἰεχωβᾶ, θάνατος σημαίνει, ἐκμηδένιση, τοῦ ὅλου ἀνθρώπου, τόσο τοῦ φθαρτοῦ σώματος, ὅσο καί τῆς θνητῆς ψυχῆς. Ἀρνοῦνται τή θεμελιώδη χριστιανική διδασκαλία τῆς ἀθανασίας τῆς ψυχῆς, ἔχοντας υἱοθετήσει τήν ἀρχαία κακοδοξία τῶν θνητοψυχιτῶν, ἀφοῦ, κατ’ αὐτούς: «τό ὅτι τάχα ἡ ψυχή ζεῖ μετά τόν θάνατον, εἶναι ἕνα ψέμα πού τό εἶπε ὁ διάβολος» (Μπορεῖτε νά ζεῖτε γιά πάντα…, 1982,σελ.77)! Ὁ νεκρός ἐκμηδενίζεται ὁλοσχερῶς καί τό μόνο πού ἀπομένει ἀπό αὐτόν εἶναι ἡ μνήμη του στό νοῦ τοῦ Ἰεχωβᾶ! Αὐτό πού ἐννοοῦν ὡς τή μελλοντική «ἀνάσταση νεκρῶν», θά εἶναι ἡ δημιουργία νέων, διαφορετικῶν ἀνθρώπων, μέ νέο σῶμα καί ψυχή, ἐντελῶς διαφορετικά ἀπό τά στοιχεῖα πού ἀπάρτιζαν τούς νεκρούς πρίν πεθάνουν, τά ὁποῖα χάθηκαν στή γῆ καί ἐξαφανίστηκαν γιά πάντα.

    Χριστός, κατ’ αὐτούς, δέν ἦταν Θεός, ἀλλά κάποιος ἐξέχων ἄνθρωπος, τόν ὁποῖο υἱοθέτησε Θεός, ὅπως ὑποστηρίζουν: «ἕνας τέλειος ἄνθρωπος, τίποτε περισσότερο, καί τίποτε λιγότερο» (Ἀγαθά Νέα, 1976-1978,σελ.118), καθ’ ὅτι ἀρνοῦνται μετά βδελυγμίας τή θεότητα τοῦ Χριστού καί προβάλλουν ἀπίστευτες δοξασίες καί πλάνες γιά νά θεμελιώσουν τήν ἄρνησή τους. Μία ἀπό αὐτές εἶναι ἡ ἄρνηση τῆς Ἀναστάσεώς Του καί ὁ προκλητικός ἑορτασμός τοῦ θανάτου Του.

    Η ὀργάνωση τῶν Μαρτύρων τοῦ Ἰεχωβᾶ ἀρνεῖται τήν ψυχοσωματική Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου μας καί προφανῶς λυπᾶται καί ὀργίζεται πού ἐμεῖς τήν ἑορτάζουμε, χαρακτηρίζοντας, ὅπως εἴπαμε, τή λαμπροφόρο καί πανευφρόσυνη αὐτή ἑορτή, «σατανικῆς ἐμπνεύσεως ἑορτή»!  Εἶναι ὁλοφάνερο ὅτι τούς ἐνοχλεῖ ἡ πανένδοξη νίκη τοῦ Κυρίου μας κατά τοῦ διαβόλου καί ἡ κατάργηση τοῦ θανάτου μας! Τούς ἐνοχλεῖ ὁ Ἀναστημένος Χριστός, γι’ αὐτό πασχίζουν νά ἀρνηθοῦν τή Θεότητά Του καί νά τόν ἐξισώσουν μέ τούς κοινούς θνητούς, ὁ ὁποῖος τέλειωσε στόν ὑγρό τάφο Του! Γιά νά δεχτοῦν τήν Ἀνάστασή Του εἶναι ἀναγκασμένοι νά δεχτοῦν καί τή Θεότητά Του, καί προκειμένου νά μή δεχτοῦν τή θεότητά Του, ἀρνοῦνται καί τήν Ἀνάστασή Του! Γι’ αὐτό ἔπλασαν καί διαδίδουν τήν πλάνη, μιᾶς ἀλλόκοτης ἀνάστασης τοῦ Χριστοῦ, χωρίς τήν ἀνάσταση τοῦ σώματός Του καί τῆς ψυχῆς Του. Ἰσχυρίζονται πώς, «Ὁ Ἰησοῦς ἀπέθανεν ὡς ἄνθρωπος (σ.σ. ἐκμηδενίστηκε ὅπως οἱ ἄλλοι ἄνθρωποι), ἀλλ’ ἠγέρθη ὡς πνευματικόν ὄν», (Καταλλαγή,1928,σελ.144), πού σημαίνει ὅτι ὁ Χριστός, ὡς ψυχοσωματική ὀντότητα, πού ἦρθε στόν κόσμο καί ἔζησε γιά τριάντα τρία χρόνια στή ζωή, σάπισε στόν τάφο, τελείωσε, δέν διασώθηκε τίποτε ἀπό Αὐτόν, καί στή θέση του ὁ Ἰεχωβᾶ δημιούργησε κάποιο ἄλλο «πνευματικό ὄν», ταυτισμένο μέ τόν Ἰησοῦ Χριστό, πού ἔζησε κάποτε στή γῆ! Αὐτή λοιπόν τήν ἐκμηδένιση τοῦ Χριστοῦ, αὐτό τό σάπισμα στόν τάφο Του, ἑορτάζουν κάθε χρόνο καί θά ἑορτάσουν καί ἐφέτος!

    Κάνουμε λοιπόν ἔκκληση αὐτές τίς ἅγιες ἡμέρες στούς ἀδελφούς μας, οἱ ὁποῖοι ἔπεσαν θύματα τῆς πλάνης τῶν ἀρνητῶν τῆς πραγματικῆς Ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ, Μαρτύρων τοῦ Ἰεχωβᾶ, νά ξανασκεφτοῦν μέ νηφαλιότητα τήν ἀπόφασή τους νά προσχωρήσουν σέ μία, τέτοιας ἔκτασης, πλάνη, μελετώντας μέ προσοχή τά ἅγια Εὐαγγέλια, τά ὁποῖα μαρτυροῦν ξεκάθαρα τήν πραγματική Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου ἀπό τούς νεκρούς. Νά διαπιστώσουν στά ἱερά κείμενα τή βεβαιότητα τῶν ἱερῶν Εὐαγγελιστῶν, οἱ ὁποῖοι ἔγραψαν γιά τόν πραγματικά ἀναστημένο Χριστό, γι’ Αὐτόν πού εἶδαν τά ἴδια τους τά μάτια, μίλησαν μαζί Του, συμπορεύτηκαν, συνέφαγαν καί ἔβαλαν τά χέρια τους στίς πληγές τοῦ σωματικοῦ Του πάθους (Ἰωάν.20,28) καί ὅπως μᾶς βεβαιώνει ὁ Εὐαγγελιστής Ἰωάννης: «Ὁ ἦν ἀπ᾿ ἀρχῆς, ὃ ἀκηκόαμεν, ὃ ἑωράκαμεν τοῖς ὀφθαλμοῖς ἡμῶν, ὃ ἐθεασάμεθα καὶ αἱ χεῖρες ἡμῶν ἐψηλάφησαν» (Α΄Ιωάν.1,1)!

    Θέλουμε, τέλος, νά ἐπιστήσουμε τήν προσοχή σας, σέ περίπτωση πού λάβετε πρόσκληση γι’ αὐτή τήν ἀνίερη καί βλάσφημη, γιά τό Χριστό μας, τελετουργία, νά τήν ἀγνοήσετε καί νά μήν παραστεῖτε, οὔτε ἀπό περιέργεια. Κι’ αὐτό διότι, πέρα ἀπό τήν καταφανή ἀσέβεια πρός τό Πρόσωπο τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἐλλοχεύει ὁ κίνδυνος νά γίνετε στόχος προσηλυτισμοῦ τῆς Ἑταιρείας «Σκοπιά», νά βρεθεῖτε ἐκτός τῆς σωστικῆς ἀγκαλιᾶς τῆς Ἐκκλησίας μας καί νά χάσετε τή σωτηρία σας.

        Σᾶς εὔχομαι ὁλόψυχα καλή καί εὐλογημένη Μεγάλη Ἑβδομάδα καί καλή Ἀνάσταση.

συνεχιστε την αναγνωση

Πασχάλια Εγκύκλιος του Σεβασμιωτάτου Ποιμενάρχου μας κου Γεωργίου

Χριστός Ἀνέστη! 

   Μέσα, σ’ αὐτή τή συνεχῆ ροή τοῦ χρόνου, ἔρχεται ἀκόμη μία φορά ἡ ἁγία μας Ἐκκλησία, νά δώσει στή ζωή τοῦ καθενός ἀπό ἐμᾶς, τό μήνυμα τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Χριστοῦ, πού τόσο ἔχουμε ἀνάγκη ὡς ἄνθρωποι. Ὁ Χριστός μέ τήν Ἀνάστασή Του ἔβαλε τόν ἄνθρωπο σέ μία ἄλλη προοπτική. Τοῦ ἔδωσε τήν δυνατότητα νά ὑπερβαίνει τόν ἑαυτό του, χωρίς νά καταργεῖ τά ἰδιαίτερα χαρακτηριστικά τοῦ προσώπου του. 

   Κατέβηκε ὁ Ἴδιος στόν Ἄδη, γιά νά μποροῦμε στή συνέχεια ἐμεῖς νά μήν εἴμαστε δέσμιοι τοῦ θανάτου καί τοῦ Ἄδη. Κατεβαίνει ὁ Χριστός στόν «προσωπικό μας Ἄδη», ἀγαπητοί μου ἀδελφοί δηλαδή στήν καρδιά τοῦ καθενός ἀπό μας, πού κρύβεται ἐκεῖ ὁ φόβος, ἡ ἀνασφάλεια, ἡ ἀπιστία στόν Θεό, καί ἡ πίστη στά ὑλικά ἀγαθά καί τόν ἑαυτό μας. 

   Τήν ἐποχή μας καλύπτει τό πνεύμα τοῦ φόβου, τῆς ἀγωνίας καί τῆς γενικευμένης ἀνασφάλειας καί ἀπογνώσης. Σήμερα ἐρχόμαστε ἀντιμέτωποι μέ οἰκονομικά ἀδιέξοδα, ζοῦμε μέσα σέ παγκόσμια ἀναστάτωση, ὅλοι μας βιώνουμε ποικίλα προβλήματα, τά ὁποία διαρκῶς αὐξάνονται ἀπό τήν πολύχρονη ἀνεργία, σέ συνδυασμό μέ τό μέγα ζήτημα τῶν χιλιάδων ἐξαθλιωμένων μεταναστῶν καί προσφύγων. 

   Ὁ νοῦς τοῦ ἀνθρώπου βρίσκεται σέ σύγχυση. Συνέχεται ἀπό αὐτή τή ζοφερή κατάσταση πού τόν περιβάλλει καί εὔκολα ἀποπηδᾶ ἀπό αὐτήν γιά νά βρεῖ ἀναψυχή σέ ὑποκατάστατα. 

  Πλησιάζοντας στόν Πανάγιο Τάφο τοῦ Χριστοῦ «Λίαν πρωΐ τῆς μιᾶς τῶν Σαββάτων » ἡ Μαρία ἡ Μαγδαληνή, ἡ Μαρία τοῦ Ἰακώβου καί ἡ Σαλώμη, ἀγωνιοῦσαν, γιά τό ποιός θά ἀποκυλίσει τόν λίθο ἀπό τήν θύρα τοῦ μνημείου. 

   Πλησιάζοντας καί ἐμεῖς αὐτές τίς Ἅγιες μέρες ἀναρωτιόμαστε, γιά τό ποιός θά ἀποκυλίσει ἕναν ἄλλον βαρύ καί μέγα λίθο ἀπό τή ζωή μας, πού ἀκούει στό ὄνομα «οἰκονομική κρίση καί ἰδεολογική σύγχυση». Ἄν παρατηρήσει ὅμως κανείς λίγο πιό προσεκτικά, αὐτή τήν κρίση πολύ σύντομα θά διαπιστώσει, ὅτι τά γενεσιουργά αἴτια, βρίσκονται μέσα στόν καθένα ἀπό μᾶς. 

   Κύριο αἴτιο τῆς καταστάσεως αὐτῆς εἶναι ὁ τρόπος ζωῆς πού ἐπιλέξαμε ἐμεῖς οἱ ἴδιοι γιά τόν ἐαυτό μας, ἡ ἀπομάκρυνση καί ἀποστασία ἀπ’ τήν ζωή πού μᾶς προσφέρει ὁ Νικήτης τοῦ θανάτου, Ζωοδότης Χριστός. 

   Ἡ ἀγωνία μας δηλαδή καί ἡ λαχτάρα μας, νά τά ἔχουμε ὅλα, νά τά ἀπολαύσουμε ὅλα, ὄχι μόνο αὐτά πού μποροῦμε καί φτάνουμε, ἀλλά καί ἐκεῖνα πού δέν φτάνουμε. Ἔτσι, ἐνῶ θα ἔπρεπε νά διερωτώμεθα, γιά τό ποιός θά ἀποκυλίσει τόν πνευματικό λίθο πού σκέπασε τήν καρδιά μας, ψάχνουμε νά βροῦμε ἔξω ἀπό ἐμᾶς, τί εἶναι αὐτό πού θά ἀπαλύνει τόν πόνο, πού ἐμεῖς ὡς ἀνθρωπότητα δημιουργήσαμε στον ἑαυτό μας, μέ τόν τρόπο πού ζοῦμε. 

   Μέσα σ’ αὐτή τήν ἀτμόσφαιρα τῆς ἀπελπισίας καί ἀβεβαιότητας ἀντηχεῖ καί θά ἀντηχεῖ σέ ὅλη τή διάρκεια τοῦ χαροποιοῦ Πεντηκοσταρίου, ὁ θριαμβευτικός παιάνας «Χριστός Ἀνέστη ἐκ νεκρῶν…» συνεγείροντας τούς πιστούς σέ μιά λαμπρή ἐορτή καί πανήγυρη. 

   Ἡ ἀνάμνηση καί ἡ ἐμβίωση τῆς Ἀναστάσεως τοῦ θεανθρώπου Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ εἶναι ἡ κατ’ ἐξοχήν «ἑορτῶν ἑορτή καί πανηγύρις πανηγύρεων» γιά τό λαό τοῦ Θεοῦ. Τό ἔκπαγλο φῶς πληροῖ τά σύμπαντα.

  «Ὁ τῆς δικαιοσύνης Ἥλιος ἀνέτειλε σήμερον καί πᾶσαν τήν κτίσιν ἐφώτισεν» ἐπισημαίνει σέ ἀναστάσιμο λόγο του ὁ ἅγιος Ἐπιφάνιος Κύπρου, ἐνῶ ἡ ἐμπνευσμένη ἱερά ὑμνογραφία διαπιστώνει ὅτι «Νῦν πάντα πεπλήρωται φωτός, οὐρανός τε καί γῆ καί τά καταχθόνια». 

  Ὅλη ἡ δημιουργία, πού εἶχε παρασυρθεῖ στήν πτώση καί τή φθορά ἀπό τόν παραπεσόντα Ἀδάμ, χαίρει τώρα καί γηθοσύνως ἑορτάζει τήν θεία ἔγερση τοῦ Χριστοῦ, χάρη στήν ὁποία ἀνορθώνεται καί ἀνακαινίζεται. 

   Αὐτή ἡ φωτοφόρος Ἀνάσταση διαλύει τή νύκτα καί τόν πνευματικό σκοτασμό καί φέρνει τήν ὑπόσχεση καί προοπτική μιᾶς ἄδυτης ἡμέρας «ἵνα ὥσπερ ἠγέρθη Χριστός ἐκ νεκρῶν διά τῆς δόξης τοῦ Πατρός ἐν καινότητι ζωῆς περιπατήσωμεν». 

   Ὁ Χριστός, μέ τά πάθη καί τήν Ἀνάστασή Του, ἔχει νά προτείνει στόν ἄνθρωπο πού θέλει νά ξεφύγει ἀπό τήν ἀδιέξοδη κατάσταση «ὁδούς σωτηρίας». Αὐτό πού ἀπαιτεῖται πρώτον, εἶναι νά ἔχει διάθεση ὁ ἄνθρωπος νά θεραπευθεῖ. Νά θεωρήσει, ὅτι αὐτός ὁ ἐσωτερικός τρόπος ζωῆς, πού ἐκφράζεται βέβαια καί ἐξωτερικά μέ ὅλα ὅσα προείπαμε, δέν εἶναι ἁπλά κακός, ἀλλά ὁλέθριος ἀφοῦ χωρίζει τόν ἄνθρωπο ἀπό τόν Θεό, καί τόν ἀποξενώνει ἀπό τόν συνάνθρωπο του. Νά θέλει πραγματικά, νά ξεφύγει ἀπό τίς καταστάσεις καί τά πράγματα πού τόν κρατοῦν δέσμιο, φυλακισμένο δηλαδή στόν ἴδιο του τόν ἑαυτό. Στή συνέχεια νά κατανοήσει ὅτι γιά τήν κατάσταση αὐτή ἔχει ὁ ἴδιος εὐθύνη, τήν ὁποία θά πρέπει νά ἀντικρίσει κατάματα μέ θάρρος καί πνευματική ἀνδρεία. Καί βέβαια νά τήν ὁμολογεῖ καθημερινά ἐνώπιον τοῦ ἐλεήμονος Θεοῦ, συμμετέχοντας ἐνεργά στήν μυστηριακή ζωή τῆς Ἐκκλησίας μας. 

   Ἀπόψε αὐτή ἡ ἀναστάσιμη ἐλπίδα καί χαρά ἀποτελεῖ ὅσο ποτέ ἄλλοτε, πολύτιμο ἐφόδιο καί ἀναγκαῖο στήριγμα γιά τόν ἄνθρωπο τῆς ἐποχῆς μας, πού δοκιμάζεται μέσα σέ ἀκραῖες κοινωνικές ἀντιξοότητες καί ἀντιθέσεις. 

  Ἀδελφοί μου, «…. ἀνέστη Χριστός καί ζωή πολιτεύεται….» θά ζητωκραυγάσει ὁ Ἱερός Χρυσόστομος ὅπως θά ἀκούσουμε στό τέλος τῆς ἀναστάσιμης Θείας Λειτουργίας. 

   Κοντά, λοιπόν, στόν Ἀναστημένο Κύριο, τόν νικητή τῆς ἁμαρτίας καί τοῦ θανάτου, πιστεύουμε ἀκράδαντα καί ἐλπίζουμε ὅτι θά ξεπεράσουμε κάθε δυσκολία τοῦ παρόντος βίου καί ἀκολουθώντας τό δρόμο πού μᾶς ὑπέδειξε θά φτάσουμε ἐκεῖ ὅπου ἐπισκοπεῖ τό ἀνέσπερο φῶς τῆς Ἀναστάσεως, πού ζωοποιεῖ καί χαροποιεῖ τήν ὕπαρξη μας, τό ὁποῖο ἐγκάρδια εὔχομαι νά φωτίζει τά βήματα τῆς ζωῆς ὅλων μας.

συνεχιστε την αναγνωση

Ο Θηβών Γεώργιος στο πανηγύρι του Θωμά

Με τη σεπτή παρουσία του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Θηβών και Λεβαδείας εορτάστηκε φέτος η Ψηλάφησις του Θωμά στο ιστορικό παρεκλήσι μας δίπλα στον Ασωπό.

                 

συνεχιστε την αναγνωση