Ο εορτασμός της Αγίας Τριάδος

Πανηγυρικά εόρτασε η ενορία μας την Δευτέρα του Αγίου Πνεύματος στο ξωκλήσι της Αγίας Τριάδος με Θεία Λειτουργία και αρτοκλασία.

συνεχιστε την αναγνωση

Θεία Λειτουργία στο ξωκλήσι της Αγίας Τριάδος

 

Επ' ευκαιρία του εορτασμού του Αγίου Πνεύματος

η Θεία Λειτουργία θα τελεσθεί στο ξωκλήσι της Αγίας Τριάδος,

την Δευτέρα 21 Ιουνίου 2021

Τη αύτη ήμερα, Δευτέρα της Πεντηκοστής, αυτό το Πανάγιον και ζωοποιόν και παντοδύναμον εορτάζομεν Πνεύμα, τον ένα της Τριάδος Θεόν, το ομότιμον και ομοούσιον 

και ομόδοξον τω Πατρί και τω Υιω.

συνεχιστε την αναγνωση

Παράκληση για τους μαθητές των Πενελλαδικών Εξετάσεων

Παρασκευή 11 Ιουνίου 2021 | 7.00 μ.μ. 

Ιερά Παράκληση στην Υπεραγία Θεοτόκο προς ενίσχυση και φωτισμό των μαθητών που θα λάβουν μέρος στις πανελλήνιες εξετάσεις θα τελεσθεί στον κεντρικό ναό της ενορίας μας. 

 Εύχομαι ολόψυχα σε όλους εσάς που θα μπείτε στον στίβο της μάχης με τη βοήθεια του Θεού να βγείτε νικητές. Να θυμάστε όμως ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα, ότι η ζωή είναι μπροστά σας και σας περιμένει να την ζήσετε με Χριστό.

 π. Γεώργιος Μανωλόπουλος

συνεχιστε την αναγνωση

Θεια Λειτουργία στους Αγίους Θεοδώρους

 

ΓΝΩΣΤΟΠΟΙΗΣΗ 

Την Τρίτη 8 Ιουνίου 2021 η εκκλησία μας εορτάζει την ανακομιδή των Ιερών Λειψάνων 

του Αγίου Θεοδώρου του Στρατηλάτου. 

Επ' ευκαιρία της εορτής θα τελεσθεί Θεία Λειτουργία μετ΄ αρτοκλασίας 

στο ξωκλήσι των Αγίων Θεοδώρων στη περιοχή της Βάρδεζας.

συνεχιστε την αναγνωση

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΠΕΡΙ ΕΟΡΤΑΣΜΟΥ ΒΟΙΩΤΩΝ ΑΓΙΩΝ

 

συνεχιστε την αναγνωση

Πρόγραμμα Ακολουθιών Μεγάλης Εβδομάδος 2021

 

συνεχιστε την αναγνωση

ΜΗΝΥΜΑ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ κ.ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΓΙΑ ΤΟ ΑΓΙΟ ΠΑΣΧΑ

 

Πρός τόν Ἱερό Κλῆρο, 

τίς Μοναστικές Ἀδελφότητες καί 

τούς εὐσεβεῖς Χριστιανούς τῆς καθ’ ἡμᾶς Ἱερᾶς Μητροπόλεως 

Ἀδελφοί μου καί τέκνα ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά, 

  Μέσα στήν ἐξαιρετικά δύσκολη καί δυσάρεστη κατάσταση πού βιώνει ἡ κοινωνία μας καθώς εὐρίσκεται παγιδευμένη στό ἐπίκεντρο τῆς πρωτοφανοῦς καί ἐπίμονης ὑγειονομικῆς κρίσεως ἐξ αἰτίας τῆς πανδημίας τοῦ κορωνοϊοῦ, ἡ Ἐκκλησία μας, πού μέ συνέπεια ἀγωνίζεται νά ἀνταποκριθεῖ στά νέα πνευματικά καί ποιμαντικά προβλήματα πού ἀνέκυψαν, διατηρεῖ τό ὑπαρξιακό θάρρος νά τιμήσει τήν μέγιστη τῶν ἑορτῶν, τό σταυραναστάσιμο Πάσχα. 

  Ἡ γνήσια ὀρθόδοξη παράδοση ἀνέκαθεν τόνιζε καί πάντοτε τονίζει τόν διπλό χαρακτήρα τοῦ Πάσχα πού ἐκτυλίσσεται σέ δύο διαστάσεις: τήν σταυρώσιμη καί τήν ἀναστάσιμη. 

  Ἀπό τούς ἀποστολικούς ἤδη χρόνους ἐτελεῖτο ὁ ἑορτασμός τοῦ Πάσχα ὡς γεγονότος σταυρωσίμου «….καί γάρ τό Πάσχα ἡμῶν ὑπέρ ἡμῶν ἐτύθη Χριστός»(Α΄ Κορ. ε΄,7) ἀλλά παράλληλα καί ὡς γεγονότος ἀναστασίμου, ἀφοῦ ὁ Χριστός «ἡγέρθη διά τήν δικαίωσιν ἡμῶν»(Ρωμ. δ΄, 25). 

  Ἄν καί σταυρός καί ἀνάσταση ἀποτελοῦν τούς δύο ἄξονες οἱ ὁποῖοι συγκαθορίζουν καί νοηματοδοτοῦν τό πνευματικό περιεχόμενο τῆς δεσποτικῆς ἑορτῆς, ἡ ἀνάσταση στήν καθ’ ἡμᾶς Ἀνατολή ἀνέκαθεν προβάλλονταν πάνω ἀπό τή σταύρωση ὡς ἡ τελική νίκη καί ὁ θρίαμβος τοῦ Χριστοῦ καί ὡς ἐγγύηση τῆς σωτηρίας τοῦ ἀνθρώπου. Ἔτσι οἱ ἅγιοι Πατέρες συνεχίζουν διά τῆς ἱερᾶς παραδόσεως τό ἀρχέγονο ἀποστολικό πνεῦμα, τό ὁποῖο χωρίς νά παραθεωρεῖ τήν σωτηριολογική ἀξία καί σημασία τοῦ Θείου Πάθους, ἐπικεντρώνεται κυρίως στήν Ἀνάσταση. «εἰ δέ Χριστός οὐκ ἐγήγερται, ματαία ἡ πίστις ἡμῶν» (Α΄ Κορ. ιε΄17). 

  Ἡ δυτική χριστιανοσύνη ἐγκλωβισμένη σ’ ἕνα ἐπιπόλαιο ἀνθρωποκεντρικό συναισθηματισμό λάτρεψε τούς πόνους τοῦ πάσχοντος Χριστοῦ, ὡς μέσο γιά τήν ἱκανοποίηση τῆς τρωθείσης ἀπό τό προπατορικό ἁμάρτημα θείας δικαιοσύνης. Ἐμεῖς οἱ Ὀρθόδοξοι Χριστιανοί συμπορευόμενοι νοερά μέ τόν Σωτήρα στό αἱματόβρεκτο ὁδοιπορικό τοῦ Γολγοθᾶ, ὅταν τόν θεωροῦμε προσηλώμενο στό φοβερό ἰκρίωμα τοῦ θανάτου, δέν κυριευόμαστε ἀπό ἀπελπισία καί ἀπόγνωση, γιατί ἔχουμε διδαχθεῖ μαθητεύοντας μυστικά στό πνεῦμα τοῦ Εὐαγγελίου ὅτι «ἡ λύπη ἡμῶν εἰς χαράν γενήσεται». 

  Ἔτσι τό πένθος μας ἀποβαίνει χαροποιό, τό παράδοξο αἴσθημα τῆς χαρμολύπης. 

  Τήν ἴδια στιγμή πού συμπονοῦμε γιά τό πάθος, διατηροῦμε τήν βέβαιη ἐλπίδα τῆς σωτηρίας πού θά προκύψει ἀπό αὐτά, καί ἀναμένουμε μέ προσδοκία καί χαρά τό φῶς τῆς ἀναστάσεως. Ἄλλωστε εἶναι πασίγνωστο καί ἀλάνθαστο τό πνευματικό ἀξίωμα ὅτι «ἀεί τῷ σταυρῷ ἕπεται ἡ ἀνάστασις». 

  Ἡ ἀνάσταση εἶναι ἡ ἄλλη ὄψη τοῦ σταυροῦ καί κανεῖς δέν φθάνει σ’ αὐτήν ἄν παρακάμψει τή σταύρωση καί τίς ἀνηφοριές τοῦ προσωπικοῦ του Γολγοθᾶ. 

  Γι’ αὐτό ὀφείλουμε νά δοῦμε τή μεγάλη δοκιμασία τῆς πανδημίας μέ πνευματική διάκριση καί τότε θά κατανοήσουμε ὅτι εἶναι ἕνας συλλογικός σταυρός πού ἡ Πρόνοια τοῦ Θεοῦ ἐπέτρεψε. Προσβλέποντας μέ πίστη στό νικητή τῆς φθορᾶς καί τοῦ θανάτου, θά φθάσουμε μέ τή χάρη Του στό τέλος τῶν δεινῶν φωτιζόμενοι ἀπό τό ἀνέσπερο φῶς τῆς ἀναστάσεως. 

  Πρός τό παρόν ὁ κίνδυνος τῆς μετάδοσης τοῦ θανατηφόρου ἰοῦ μέ τό συγχρωτισμό πολλῶν ἀτόμων παρεμβάλλει πολλά ἐμπόδια ἀκόμα καί στή θεία λατρεία καί μᾶς κρατᾶ μακριά ἀπό τούς ἱερούς ναούς, κάτι ἐξαιρετικά δυσάρεστο γιά κάθε πιστό. 

  Ἔχουμε χρέος ὅμως νά συμμορφωνόμαστε μέ τίς ὁδηγίες καί συστάσεις τῶν ὑπευθύνων, ὥστε νά προφυλάξουμε ὄχι μόνο τή δική μας ὑγεία, ἀλλά καί ζωή τῶν συνανθρώπων μας. 

  Παραμένουμε, λοιπόν, ὑπομονετικά προσωρινά ἀπομονωμένοι, ὄχι ὅμως ἀποξενωμένοι γιατί τήν Ἐκκλησία, ὡς μυστικό Σῶμα τοῦ Χριστοῦ, τίποτα δέν μπορεῖ νά τή διχάσει. 

  Τούτη τήν ὥρα αἰσθάνομαι τήν ἀνάγκη νά ἐκφράσω τήν ἀγάπη μου καί τίς εἰλικρινεῖς εὐχές γιά ταχεία ἀνάρρωση στούς ἀδελφούς μας πού βρίσκονται στό κρεβάτι τοῦ πόνου, καθώς καί στούς συγγενεῖς καί οἰκείους τους πού σηκώνουν καί αὐτοί τό βαρύ σταυρό. Προσεύχομαι καί γιά ὅσους δέν ἄντεξαν καί ἔφυγαν ἀπό κοντά μας, νά βροῦν τήν αἰώνιο ἀνάπαυση στήν ἄπειρη ἀγάπη τοῦ Θεοῦ. 

  Ὑποκλινομαι ὡς ἄνθρωπος, καί ὡς Ἐπίσκοπος καί πνευματικός πατέρας εὐλογῶ ὅλους τούς ἡρωϊκούς ἀγωνιστές αὐτοῦ τοῦ ἀκήρυκτου πολέμου, τούς ἰατρούς, τούς νοσηλευτές καί τούς συνεργάτες τους, οἱ ὁποῖοι μέ αὐταπάρνηση δίνουν τή μάχη γιά τήν ἀνακούφιση τοῦ πόνου καί τή σωτηρία ἀνθρωπίνων ζωῶν. 

  Εἴθε ὁ Πανάγαθος καί παντοδύναμος Θεός νά μᾶς ἀπαλλάξει ἀπό τό βαρύ σταυρό πού ὅλοι μαζί σηκώνουμε καί νά μᾶς χαρίσει τή λύτρωση πού πηγάζει ἀπό τήν Ἀνάσταση. 

  Καμμιά ἐναντιότητα καί κανένα πρόβλημα τῆς παρούσης ζωῆς δέν πρέπει νά μᾶς πτοήσει, ἐπειδή γνωρίζουμε ὅτι «ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ». 

«Χρόνια πολλά!» εὐλογημένα, εὐφρόσυνα, ἐλπιδοφόρα καί αἰσιόδοξα! 

συνεχιστε την αναγνωση

ΜΗΝΥΜΑ ΤΟΥ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ ΠΟΙΜΕΝΑΡΧΟΥ ΜΑΣ κ. ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΕΝ ΟΨΕΙ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΕΠΕΤΕΙΟΥ (25η ΜΑΡΤΙΟΥ 1821 )

 Ἀγαπητοί Πατέρες καί Συλλειτουργοί, Πανοσιολογιώτατοι Ἅγιοι Καθηγούμενοι καί ἀγαπητοί Πατέρες, Ὁσιώτατες Γερόντισσες καί Μοναχές, Προσφιλέστατοι Ἀδελφοί μου, 

 Τό ἔτος πού διανύουμε ἔχει ἕνα ξεχωριστό βάρος γιά τήν ἐθνική μας ἱστορική μνήμη, γιατί ἐφέτος οἱ πανέλληνες ἑορτάζουμε μαζί μέ τήν μεγάλη ἑορτή τοῦ Εὐαγγελισμοῦ τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου καί τή συμπλήρωση διακοσίων χρόνων ἀπό τήν ἔναρξη τοῦ ἱεροῦ ἀγώνα γιά τήν ἀποτίναξη τοῦ Ὀθωμανικοῦ ζυγοῦ, ὕστερα ἀπό τέσσερις αἰῶνες σκληρῆς δουλείας. 

 Ἕνας ὁλόκληρος λαός πού ἄντεξε τίς φοβερές δοκιμασίες τῆς Τουρκοκρατίας φυλασσόμενος ἀπό τή στοργική προστασία τῆς μητέρας καί Τροφοῦ, τῆς «Ἐθνοσώτειρας» Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας του, χάρη στά λεγόμενα προνόμια πού ὁ πανοῦργος πορθητής εἶχε ἐκχωρήσει ἀπό πολιτικό ὑπολογισμό στόν ἐθναρχοῦντα Πατριάρχη, κατάφερε νά διατηρήσει ἄσβεστο τό καντήλι τῆς ἐλπίδας γιά τή νεκρανάσταση τῆς πονεμένης καί ἀδούλωτης Ρωμιοσύνης. 

 Μέ συνείδηση προφητικῆς εὐθύνης ἡ μητέρα Ἐκκλησία στήριζε, ἐνθάρρυνε καί καθοδηγοῦσε τό χειμαζόμενο ποίμνιό της. Αὐτή ἦταν ἡ παιδαγωγός πού διαμόρφωσε τή συλλογική συνείδηση τοῦ νεοελληνικοῦ ἔθνους καί τή διάθεση γιά ἀντίσταση. Μέ τά «κρυφά σχολειά» καί διδακτικά βιβλία τά λειτουργικά κείμενα ἔσωσε τούς ραγιάδες ἀπό τόν ἀπόλυτο ἀναλφαβητισμό. Ἐμβληματικές ἁγιασμένες μορφές τῆς περιόδου ἐκείνης, ὅπως ἡ ἁγία Φιλοθέη ἡ Ἀθηναία, ὁ ἅγιος τῶν σκλάβων ὁ Πατροκοσμᾶς ὁ Αἰτωλός καί πολλοί ἄλλοι, ὑπῆρξαν οἱ μεγάλοι εὐεργέτες τῶν φτωχῶν, ἐμψυχωτές τῶν ἀπελπισμένων, φωτεινά ὁρόσημα στή γενικευμένη σκοτία, διδάσκαλοι καί ὁδηγοί τῶν πλανωμένων πλάι στήν διαρκῆ ἔνοπλη ἀντίσταση τῶν κλεφταρματολῶν ἔχουμε καί τήν ἄοπλη ἀντίσταση τῶν νεομαρτύρων τούς ὁποίους μέ θάρρος ὁ ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης πρόβαλλε ὡς ὑποδείγματα στό «Νέο Μαρτυρολόγιο» του πού ἐκδόθηκε στή Βενετία τό 1799. 

 Μέσα στόν ὑπόδουλο ἑλληνισμό ἡ μεταφυσική προοπτική τῶν νεομαρτύρων καί ἡ ἀγωνιστική προοπτική τῶν κλεφταρματολῶν ἔδωσαν τόν τόνο στήν προσπάθεια γιά τήν ἀναγέννηση τοῦ Γένους.

 Ὅταν ἔφθασε τό πλήρωμα τοῦ ἱστορικοῦ χρόνου μέ τή σημαία τοῦ Σταυροῦ ἕνας λαός ξεκίνησε μέ μία ψυχή τόν ἀγώνα, τήν ἁγιασμένη καί εὐλογημένη Ἐπανάσταση, ὅπως τή χαρακτηρίζει ὁ Φώτης Κόντογλου, μιά ἐπανάσταση «γιά τοῦ Χριστοῦ τήν πίστη τήν ἁγία καί τῆς πατρίδος τήν ἐλευθερία». 

 Σέ ὅλη τή διάρκεια τῆς Τουρκοκρατίας τά μοναστήρια ἀναδείχθηκαν ὄχι μόνο πνευματικά κέντρα, ἀλλά καί «κάστρα» καί ὁρμητήρια τῶν ὑποδούλων ρωμηῶν ἐναντίον τῶν Τούρκων κατακτητῶν. Ἔτσι καί ὅλες οἱ Ἱερές Μονές τῆς Βοιωτικῆς Ἐκκλησίας συνέβαλαν τά μέγιστα στήν Ἐπανάσταση τοῦ 1821. Ἀναφέρουμε, λοιπόν, ἐνδεικτικά παρακάτω κάποιες ἀπό αὐτές. 

 Στό ἱστορικό βασιλομονάστηρο τοῦ Ὁσίου Λουκᾶ πρωτάναψε ἡ φλόγα τῆς ἐπανάστασης τήν 27η Μαρτίου 1821 μέ ἐπικεφαλής τόν ἡρωϊκό Σαλώνων Ἠσαΐα, τόν Ἀθανάσιο Διάκο καί τόν ἀπεσταλμένο τῆς Φιλικῆς Ἑταιρείας Ἀθανάσιο Ζαρείφη. Στό Καθολικό τῆς Μονῆς τελέσθηκε ἐπίσημη δοξολογία, εὐλογήθηκαν τά ὅπλα καί οἱ σημαῖες καί ὅλοι, κλῆρος καί πιστός λαός, ὅρμησαν στόν ἀγώνα. Ὁ Διάκος ξεκίνησε νά ἀπελευθερώσει τή Λιβαδειά, ὁ Ἠσαΐας Σαλώνων κατευθύνθηκε πρός τή Λοκρίδα καί Δωρίδα, ὅπου ἔπεσε ἡρωϊκά λίγο ἀργότερα στή μάχη τῆς Χαλκωμάτας, ἐνῶ ἑκατό ὁσιολουκαΐτες πατέρες μαζί μέ ἐξεγερμένους χωρικούς συνέλαβαν τόν τοῦρκο ἀστυνόμο τοῦ γειτονικοῦ Διστόμου μέ ὅλη τή φρουρά του, τούς ὁποίους ἀντάλλαξαν μέ τούς ὁμήρους πού εἶχαν οἱ Τούρκοι στό Κάστρο τῆς Λιβαδειᾶς. 

 Σύμφωνα μέ γραπτές μαρτυρίες ἡ Μονή τοῦ Ὁσίου Λουκᾶ προμήθευε μέ τρόφιμα καί ἐφόδια τούς ὁπλαρχηγούς Διάκο, Ἀνδροῦτσο, Τζαβέλλα, Γκούρα, Καραϊσκάκη κ.ἄ. . 

 Τό μοναστήρι τῆς Ἱερουσαλήμ κοντά στή Δαύλεια προσέφερε πρόθυμα ὅλα τά εἰσοδήματά του γιά τόν ἀγώνα καί τήν ἐπιβίωση τῶν ἀγωνιστῶν. Σημαντική εἶναι ἡ συμβολή του στήν ἔκβαση τῆς μάχης τῆς Ἀράχωβας μέ μήνυμα πρός τόν ἀρχιστράτηγο Γ. Καραϊσκάκη. 

 Ἡ Μονή Λυκούρεση ἔγινε θρύλος σάν τό ὁρμητήριο τοῦ ἀετοῦ τῆς Ρούμελης Ἀθανασίου Διάκου, ἐνῶ ἡ Μακαριώτισσα κοντά στή Δομβραίνα καί ἡ Μονή Σκριποῦ στόν Ὀρχομενό πυρπολήθηκαν ἐκδικητικά ἀπό τούς τουρκαλβανίτες τοῦ Μουσταφάμπεη τό 1826 καί σφαγιάστηκαν οἱ μοναχοί. Ἀξίζει νά ἐπισημανθεῖ μιά ἱστορική λεπτομέρεια μέ ἐξαιρετικό συμβολισμό. Ἄν ὁ ἀπελευθερωτικός ἀγώνας ξεκίνησε ἀπό τή Μονή τοῦ Ὁσίου Λουκᾶ, τελείωσε καί πάλι σέ μοναστήρι. 

 Στή Μονή Ἁγίου Νικολάου Βρασταμίτας (σημερινός Ὑψηλάντης) ὁ Δημήτριος Ὑψηλάντης τήν 28η Αὐγούστου 1829 ἐγκατέστησε τό ἀρχηγεῖο του καί ἀπό ἐκεῖ διεύθυνε τίς πολεμικές ἐπιχειρήσεις τῆς μάχης τῆς Πέτρας, τῆς τελευταίας μάχης, τῆς Ἑλληνικῆς Ἐπανάστασης. Στό χῶρο αὐτῆς τῆς Μονῆς τήν 13η Σεπτεμβρίου 1829 ὑπεγράφη ἡ συνθηκολόγηση καί παράδοση τῶν Τούρκων. 

 Ἔτσι ἐπιβεβαιώνεται ἔμπρακτα ἡ μαρτυρία τοῦ εὐσεβέστατου στρατηγοῦ Μακρυγιάννη γιά τήν τεράστια προσφορά τῆς Ἐκκλησίας καί εἰδικά τῶν Μονῶν στόν ἀγώνα: «Τά μοναστήρια ἦταν τά πρῶτα προπύργια τῆς ἐπανάστασής μας. Οἱ περισσότεροι καλόγεροι σκοτώθηκαν στόν ἀγώνα». 

 Ἀλλά καί ὁ συνιδρυτής τῆς Φιλικῆς Ἑταιρείας Ἐμμανουήλ Ξάνθος ἀπερίφραστα ὁμολογεῖ: «Τήν ἐπανάστασιν ἐκίνησαν καί ἐνεψύχωσαν οἱ Κληρικοί ἄνευ τῶν ὁποίων ὁ λαός δέν ἤθελε κινηθεῖ». 

 Εἶναι κρίμα ὅτι σήμερα πού διαδίδονται καί σέ μερικές περιπτώσεις κυριαρχούν οἱ μοντέρνες θεωρίες τῆς ἐκκοσμίκευσης καί τῆς σχολῆς ἀναθεώρησης τῆς ἱστορίας καί τοῦ ἐθνομηδενισμοῦ, ἡ συμβολή τῆς Ἐκκλησίας ὑποβαθμίζεται καί ἡ Ἑλληνική Ἐπανάσταση ἑρμηνεύεται σάν ἀποτέλεσμα τῶν ἱδεῶν τοῦ εὐρωπαϊκοῦ διαφωτισμοῦ στόν ἀπόηχο τῆς Γαλλικῆς ἐπανάστασης. 

 Ἡ ἱστορική πραγματικότητα διαψεύδει, ὅμως, τή θεώρηση αὐτή. Χωρίς τήν Ὀρθοδοξία τό Γένος μας θά ἦταν χωρίς ψυχή καί χωρίς τήν Ἐκκλησία ἡ Ἐπανάσταση θά ἦταν ἀδύνατη. 

 Στίς μέρες μας μέ τόσα νέα προβλήματα καί προκλήσεις, τό πνεῦμα καί οἱ θεολογικές προϋποθέσεις τοῦ 1821 ἀποκτοῦν ξεχωριστή βαρύτητα καί πρέπει νά μᾶς ἐμπνέουν. 

 Ἐπίκαιρη εἶναι, μάλιστα καί ἡ παρακίνηση τοῦ δεύτερου ἐθνικοῦ μας ποιητή Κωστή Παλαμᾶ: «Μεθύστε με τ’ ἀθάνατο κρασί τοῦ ‘21», ἀφοῦ στή σκλαβωμένη Ἑλλάδα συνυπήρχαν ὁ ἡρωισμός καί ἡ δύναμη τῆς πίστης στόν ἀληθινό Θεό. 

 Σήμερα ἡ Ἑλλάδα ζεῖ καί πάλι δύσκολες ὧρες ἐξ αἰτίας τῆς ποικιλόμορφης κρίσης καί τῆς σοβούσης πανδημίας. Παντοῦ κυριαρχοῦν ἀγωνία, ἀβεβαιότητα, προβλήματα καί πολλές φορές ἀνθρώπινες τραγωδίες. 

 Ἄν ξαναβροῦμε τήν πίστη στόν Παντοδύναμο Θεό πού ἔγινε γιά χάρη μας ταπεινός ἄνθρωπος, τότε θά ξαναβροῦμε τό παράδοξο τῆς ἐλπίδας, θά βροῦμε τή δύναμη νά ἀντιμετωπίσουμε μέ ἀγάπη, συνοχή καί ἀλληλεγγύη τίς πρωτόγνωρες δυσκολίες. 

 Ἔτσι καί μόνον ἔτσι μπορεῖ νά ζήσουμε καί πάλι ἕνα θαῦμα! 

 Ἔτη πολλά εὐλογημένα, αἰσιόδοξα, καρποφόρα καί σωτήρια.

συνεχιστε την αναγνωση

ΠΡΟΤΡΟΠΕΣ ΚΑΙ ΕΥΧΕΣ ΤΟΥ ΣΕΒ. ΠΟΙΜΕΝΑΡΧΟΥ ΜΑΣ κ. ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΕΝ ΟΨΕΙ ΤΗΣ ΜΕΓ. ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΣΤΗΣ

 

Αγαπητοί Πατέρες και Συλλειτουργοί, 

Πανοσιολογιώτατοι Άγιοι Καθηγούμενοι και αγαπητοί Πατέρες, 

Οσιώτατες Γερόντισσες και Μοναχές, 

Προσφιλέστατοι Αδελφοί μου, 

   Με την χάρη του Θεού βρισκόμαστε πάλι προ των θυρών της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής. Μιας περιόδου που μας εντάσσει σε έναν εντατικότερο αγώνα να ανακαλύψουμε τα βαθύτερα του εαυτού μας, και να επαναπροσδιορίσουμε τις σχέσεις μας με τον Θεό και τον πλησίον. 

   Είναι αλήθεια ότι οι εξωτερικές δυσκολίες λόγω της επιδημίας τόσο στην πατρίδα μας όσο και στην παγκόσμια κοινότητα, μας έχουν κουράσει και εν πολλοίς αποδυναμώσει. Χρειάζεται λοιπόν τώρα όσο ποτέ, να χρησιμοποιήσουμε τα πνευματικά εφόδια που μας παρέχονται αυτή την περίοδο, δηλαδή τις ευλογημένες ακολουθίες, την ενδοσκόπηση του εαυτού μας, την καθαρτική μετάνοια, την συγνώμη, την φιλαδελφία, την πίστη, ώστε να αποβάλουμε κάθε φόβο και να βρεθούμε νικητές. 

   H ζωή μας ως χριστιανών θα πρέπει να έχει ένα νόημα και έναν σκοπό στην γη αυτή. Να συνειδητοποιήσουμε ότι εξ’ αιτίας των αμαρτιών μας γευόμαστε όλοι την πίκρα της εξορίας από παράδεισο και από τον Θεό που δεν έπαψε να αγαπά τον άνθρωπο. Και συνειδητοποιώντας αυτό να «φιλοτιμηθούμε» όπως έλεγε ο όσιος Παΐσιος ο Αγιορείτης, να επιστρέψουμε στον Θεό και να ανακτήσουμε την χάρη Του και έτσι να βρούμε τον Παράδεισο που χάσαμε, και την ζωοποιό κοινωνία με τον Θεό και Σωτήρα μας. 

   Αυτό θα συμβεί πρωτίστως συγχωρώντας τους πάντες από καρδιάς. Αμέσως μετά θα μας δώσει ο Κύριός μας, να γευθούμε την δύναμη της καρδιακής και ζέουσας πίστης στο Θείο Του πρόσωπο. Αρχίζουμε να αντιλαμβανόμαστε τη σοφία των ταπεινών λογισμών και να καταλαβαίνουμε πιο καθαρά τί είναι αρεστό και ευάρεστο σε Εκείνον. 

   Κάνουμε αρχή μετανοίας για τις γνωστές και κρυφές αμαρτίες μας, ώστε να καθαρίσει ο Θεός την καρδιά μας, και ανεμπόδιστα να πλατύνεται στην ταπείνωση και να δέχεται την Παρουσία Του. Άλλωστε, αυτός είναι και ο σκοπός όλων αυτών των πνευματικών ασκήσεων που προτείνει η Αγία μας Εκκλησία την περίοδο αυτή. 

   Εύχομαι από καρδίας στον καθένα από εσάς ξεχωριστά, να εκμεταλλευθούμε την ιερή ατμόσφαιρα της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής, και ευχαριστώντας τον Θεό να ανανεωθούμε πνευματικά, και να αξιωθούμε να φτάσουμε να εορτάσουμε τα Άχραντα Πάθη και την ζωηφόρο Ανάσταση του Κυρίου, αλλά και την δική μας διάβαση από τον θάνατο στη ζωή. Αμήν. 

συνεχιστε την αναγνωση

Καλό Τριώδιο

 

Καλό Τριώδιο - καλό στάδιο. 

Πρόκειται για βιβλίο με ύμνους της εκκλησίας μας που καλύπτει μία από τις πιο κατανυκτικές της περιόδους. Αρχίζει αύριο, Κυριακή Τελώνου & Φαρισαίου και λήγει το Μεγάλο Σάββατο. 

Η περίοδος του Τριωδίου, αλλά και η τεσσαρακονθήμερη νηστεία που περιλαμβάνει, αρχής γενομένης από τη Καθαρά Δευτέρα είναι γνωστή ώς "Στάδιο Αρετών". 

Καλούμαστε να μπούμε στον στίβο ως αθλητές και να αγωνιστούμε κερδίζοντας ως έπαθλο την αρετή. Ιδού λοιπόν ο Χριστός. Τολμήστε την πρόκληση του αγωνίσματος και βγήτε νικητές.

συνεχιστε την αναγνωση

Μήνυμα Σεβασμιωτάτου για την εορτή των Τριών Ιεραρχών

 

Μήνυμα Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Θηβών και Λεβαδείας κ. Γεωργίου 

προς τους Εκπαιδευτικούς και τους Μαθητές της καθ’ ημάς Μητροπόλεως 

για την εορτή των Τριών Ιεραρχών 

 

Αγαπητοί μου Εκπαιδευτικοί και 

αγαπητά μου παιδιά, 

  Ο φετινός εορτασμός των Τριών Ιεραρχών συμπίπτει με ασυνήθιστες συνθήκες για την πατρίδα μας. Μακριά ο ένας από τον άλλο και με επικοινωνία εξ αποστάσεως καλούμαστε όλοι να αντιμετωπίσουμε τις δυσκολίες που έχουν προκύψει από την πανδημία. Κι έρχεται η εορτή των Προστατών των ελληνικών γραμμάτων να μας υπενθυμίσει τη σημασία των λόγων και των έργων των μεγάλων αυτών διδασκάλων, του Μεγάλου Βασιλείου, του Γρηγορίου του Θεολόγου και του Ιωάννη του Χρυσοστόμου, οι οποίοι αντιμετώπισαν διαφορετικές από τις σημερινές αλλά πολύ δύσκολες συνθήκες στην εποχή τους. 

  Η δράση τους δεν περιορίζεται στο θρησκευτικό πεδίο, αλλά και στο κοινωνικό. Και οι Τρείς Ιεράρχες διακρίθηκαν για τις σπουδές τους. Στάθηκαν θαρραλέοι μπροστά στο δίκαιο και πρωτοπόροι σε κάθε ανθρωπιστική δραστηριότητα. Η ζωή τους ήταν αφιερωμένη στο Θεό και στην ανακούφιση του ανθρώπινου πόνου. 

  Τους τιμούμε σήμερα γιατί με τα έργα τους και τη συμπεριφορά τουςεδραίωσαν και ανύψωσαν τη χριστιανική πίστη και μίλησαν για την αξία του ανθρωπίνου προσώπου. 

   Τις ίδιες αξίες μεταλαμπάδευσαν και οι Διδάσκαλοι του Γένουςμας, όπως ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός και πολλοί άλλοι, στους σκλαβωμένους ρωμιούς προετοιμάζοντας την Επανάσταση ενάντια στον οθωμανικό ζυγό. Φέτος που συμπληρώνονται 200 χpόνια από την Επανάσταση του 1821 ας θυμηθούμε τον αγώνα των προγόνων μας κι ας αναλογιστούμε τη θυσία και την προσφορά τους σε εμάς. 

  Ας τιμήσουμε τους Τρείς Ιεράρχες καθώς και τα 200 χρόνια από την Επανάσταση του 1821 έχοντας ως οδηγό τη στάση ζωής και το έργο των Τριών Ιεραρχών αλλά και την αγωνιστικότητα και τον ηρωισμό των αγωνιστών του 1821, οι οποίοι θυσιάστηκαν για του Χριστού την πίστη την αγία και της πατρίδος την ελευθερία. 

  Αυτή την παρακαταθήκη που μας παρέδωσαν ας κρατήσουμε ανόθευτη και αυτή να εμπνέει τη ζωή και τα έργα μας. 

  Με πολλή αγάπη και εγκάρδιες ευχές για υγεία, πρόοδο και πνευματική προκοπή.

συνεχιστε την αναγνωση

Πρόγραμμα Εορτής Πρωτοχρονιάς

 

- ΓΝΩΣΤΟΠΟΙΗΣΗ - 

Την Παρασκευή 1 Ιανουαρίου 2020,

 εορτή του Αγίου Βασιλείου & πρώτη του νέου έτους 

θα τελεσθεί Όρθρος & Θεία Λειτουργία 7:30 - 10:00 π.μ. 

Θα ακολουθήσει Δοξολογία και ευλογία βασιλόπιτας 

για την έναρξη του νέου έτους. 

Παρακαλούνται οι ευσεβείς χριστιανοί να τηρούν απαρέγκλητα 

τα μέτρα της πολιτείας ενάντια στη πανδημία. 

Ευχόμαστε σε όλους τους ενορίτες μας Καλή & Ευλογημένη Χρονιά 

το εκκλησιαστικό συμβούλιο

συνεχιστε την αναγνωση

Εκγύκλιος Εκκλησίας της Ελλάδος για την έναρξη των εορτασμών των 200 ετών από την Ελληνική Επανάσταση

Πρός τό Χριστεπώνυμο Πλήρωμα τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος

Θέμα: «Ἐπί τῇ πρώτῃ τοῦ Ἔτους καί περί τῆς ἐνάρξεως τῶν Ἑορτασμῶν γιά τά 200 Χρόνια ἀπό τήν Ἑλληνική Ἐπανάσταση». 

 «Ἐπεβίβασας ἀνθρώπους ἐπί τάς κεφαλάς ἡμῶν. Διήλθομεν διά πυρός καί ὕδατος καί ἐξήγαγες ἡμᾶς εἰς ἀναψυχήν» Ψαλμός 65ος

Ἀδέλφια μας ἀγαπημένα, Καλή καί εὐλογημένη Χρονιά!

Ἑορτάζουμε σήμερα τήν κατά σάρκα Περιτομή τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ καί τήν ἔναρξη τοῦ νέου ἔτους 2021. Τιμοῦμε τήν μνήμη τοῦ σοφοῦ Ἁγίου Ἱεράρχου Μεγάλου Βασιλείου Ἐπισκόπου Καισαρείας τῆς Καππαδοκίας καί ταυτοχρόνως εἰσερχόμεθα σέ μία χρονιά, ἡ ὁποία βρίθει διδαγμάτων καί συμβολισμῶν.

Ἀρχίζει σήμερα τό ἔτος 2021, κατά τό ὁποῖο σύμπας ὁ Ἑλληνισμός καί κάθε ἀδούλωτο πνεῦμα θά τιμήσει, παρά τίς ὑγειονομικές δυσκολίες καί μέ σεβασμό πρός τά ὑγειονομικά μέτρα προφυλάξεως, τά 200 ἔτη ἀπό τήν Ἐθνική Ἐπανάσταση τοῦ 1821.

Ἡ Ἐκκλησία πανηγυρίζει τήν Ἐπανάσταση ὡς ἕνα πνευματικό γεγονός. Πανηγυρίζει τόν Ἀγῶνα γιά τήν Ἀνεξαρτησία καί τήν Παλιγγενεσία ὡς τύπο τοῦ διαχρονικοῦ ἀγώνα τοῦ ἀνθρώπου κατά τῆς τυραννίας καί τῆς δουλείας τόσο τῆς ἐξωτερι- κῆς, ὅσο καί τῆς ἐσωτερικῆς, τόσο τῆς συλλογικῆς, ὅσο καί τῆς ἀτομικῆς. Μέ ἄλλα λόγια, ἡ Ἐκκλησία πανηγυρίζει τό 1821 ὡς μία ἄλλη Ἔξοδο ἀπό τήν νοητή Αἴγυπτο, πρᾶγμα τό ὁποῖο ὑποδηλώνεται καί μέ τόν ἐξαιρετικά συμβολικό ἁγιογραφικά ἑορτασμό τῆς ἡρωικῆς Ἐξόδου τοῦ Μεσολογγίου. Αὐτό εἶναι τό νόημα μέ τό ὁποῖο ἡ Ἐκκλησία συνέδεσε ἀπό τήν ἀρχή τόν ἑορτασμό τῆς Ἐθνικῆς Παλιγγενεσίας, ὡς μερική, δηλαδή, πραγμά- τωση μέσα στήν ἱστορική συγκυρία τοῦ λουτροῦ παλιγγενεσίας τοῦ ὅλου ἀνθρώπου (Τίτ. 3, 5).

Ἡ Ἐκκλησία γνωρίζει καί ἐπιλέγει νά κατανοεῖ τήν ἱστο- ρία μέ ὅρους μή γεωπολιτικούς διότι κατανοεῖ τόν κόσμο μέ ὅρους ἐσχατολογικούς. Γι᾿ αὐτό ὁ λόγος τῆς Ἐκκλησίας ἀποτελεῖ καί τότε καί τώρα καί πάντοτε «μωρία» καί «σκάνδαλο» (A´ Κορ. 18, 24). Ἡ Ἐκκλησία σκέπτεται μέ ὅρους «λειτουργικοῦ χρόνου» καί τοῦτο διότι, ὡς φορέας τῆς ἀποκαλύψεως τοῦ Θείου Λόγου, ἀναλαμβάνει τήν εὐθύνη ἔναντι τῶν ἀνθρώπων πού τήν ἀπαρτίζουν καί τούς διαποιμαίνει, νά μεταμορφώσει τόν χῶρο καί τόν χρόνο.

Τό τόλμημα τῶν προγόνων μας ἦταν μεγάλο! Τετρακόσια χρόνια ὑπό τήν καταπίεση τοῦ ὀθωμανικοῦ ζυγοῦ, κι ὅμως, ἐκεῖνοι κράτησαν τήν πίστη, τήν ἐθνική ταυτότητα καί τήν ἐλπίδα. Ἄλλα ἔθνη, ἄν εἶχαν ἔστω καί γιά λίγες δεκαετίες ὑποστεῖ τόν τυραννικό ὀθωμανικό ζυγό, θά εἶχαν ἀλλοτριωθεῖ. Ὡστόσο, ὁ Ἑλληνισμός ἐπιβίωσε παρά τό παιδομάζωμα, τά σκλαβοπάζαρα καί τίς ἀναρίθμητες βιαιότητες, στηριγμένος στήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, τήν θυσία τῶν Νεομαρτύρων καί τήν ἀγωνιστικότητά του. 

Σᾶς καλοῦμε σήμερα νά κλίνουμε εὐλαβῶς τό γόνυ ἐνώπιον τῆς σεπτῆς μνήμης τῶν Νεομαρτύρων καί τῶν Ἡρώων τῆς πίστεως καί τῆς πατρῴας γῆς. Τῶν ἀνδρῶν καί γυναικῶν, κληρικῶν καί λαϊκῶν, οἱ ὁποῖοι δέν δείλιασαν μπροστά στό σπαθί τοῦ δημίου ἤ στήν ἀγχόνη τοῦ ὀθωμανοῦ ἱεροδικαστῆ καί ὁμολόγησαν Χριστό Ἀναστάντα. Οἱ Νεομάρτυρες θυσίασαν τήν ζωή τους γιά νά διατρανώσουν τό μήνυμα στούς Ὀρθοδόξους Ἕλληνες ὅτι δέν πρέπει νά ἐξισλαμισθοῦν, δέν πρέπει νά γίνουν ἐξωμότες, ὅτι μέλλον δέν ὑπάρχει χωρίς φῶς Χριστοῦ. 

Οἱ περισσότεροι ἐκ τῶν Νεομαρτύρων θά εἶχαν σώσει τήν ζωή τους ἄν εἶχαν ἀλλαξοπιστήσει. Κι ὅμως, στάθηκαν ὄρθιοι μέ ἦθος Χριστιανικό καί τόλμη Ἑλληνική. Προτίμησαν τόν μαρτυρικό θάνατο παρά τήν ἀλλαγή πίστεως καί ἐθνικῆς συνειδήσεως. Ἄς μήν ξεχνοῦμε ὅτι, ὅποιος χανόταν γιά τήν Ὀρθοδοξία, χανόταν καί γιά τόν Ἑλληνισμό. Ὁ ἐξισλαμισμένος «τούρκευε» καί γινόταν διώκτης τῶν Χριστιανῶν, τῶν μέχρι πρότινος ἀδελφῶν του. 

« ατ᾿ ἀλήθειαν τοῦτο εἶναι θαῦμα παρόμοιον ὡσάν νά βλέπῃ τινάς μέσα εἰς τήν καρδίαν τοῦ χειμῶνος ἐαρινά ἄνθη καί τριαντάφυλλα … Ἐν τῷ καιρῷ τῆς αἰχμαλωσίας νά βλέπῃ ἐλευθερίαν»! Ἔτσι ἐκφράζει τόν θαυμασμό του γιά τούς Νεομάρτυρες, τούς μετά τήν Ἅλωση τῆς Κωνσταντινουπόλεως καλῶς ἀθλήσαντας καί ξίφει ἤ ἀγχόνῃ τελειωθέντας, ὁ Ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης. Ὁ πολυγραφότατος Νάξιος μοναχός τοῦ 18ου αἰῶνος κατέγραψε 87 συναξάρια Νεομαρτύρων στό περίφημο «Νέον Μαρτυρολόγιον», τό ὁποῖο ἐξεδόθη τό 1799. Μεταξύ τῶν Νεομαρτύρων τούς ὁποίους καταγράφει, περιλαμβάνεται καί ὁ Φωτιστής τῶν σκλάβων, ὁ Ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός (1714 – 1779), ὁ ὁποῖος ἐργάσθηκε ἀόκνως γιά νά ἀποτρέψει τούς ἐξισλαμισμούς καί νά διαδώσει τήν Ἑλληνορθόδοξη Παιδεία. 

Οἱ Νεομάρτυρες ἦσαν οἱ πρῶτοι ἀντιστασιακοί τῆς δουλείας, ὅπως τούς ὀνόμασε ὁ ἀείμνηστος θεολόγος καί ἱστορικός π. Γεώργιος Μεταλληνός. Οἱ ἁγιασμένες αὐτές μορφές, αὐτό τό πραγματικό νέφος τῶν χιλιάδων Νεομαρτύρων, ἦσαν οἱ πρωτεργάτες τῆς Ἑλληνικῆς Ἐπαναστάσεως. Ἄν αὐτοί δέν εἶχαν θυσιασθεῖ γιά τήν Πίστη καί τήν Πατρίδα, δέν θά ὑπῆρχαν τό 1821 Ἕλληνες Ὀρθόδοξοι γιά νά ἀγωνισθοῦν. 

Ἡ Ἑλληνική Ἐπανάσταση ἦταν ἐπανάσταση ἐθνική καί θρησκευτική. Δέν ἀντέγραψε καμία ἄλλη ἐπανάσταση οὔτε, ἄλλωστε, θά μποροῦσε νά ἐμπνευσθεῖ ἀπό ἰδεολογίες πού περιεῖχαν ἀθεϊστικά ἤ ἀντιεκκλησιαστικά μηνύματα. Ὁ Στῆβεν Ράνσιμαν, κορυφαῖος Βρετανός Βυζαντινολόγος τοῦ 20οῦ αἰῶνος, ἔγραψε στό ἔργο του «Ἡ Μεγάλη Ἐκκλησία ἐν Αἰχμαλωσίᾳ» ὅτι: «στή διάρκεια τῶν σκοτεινῶν αἰώνων ἡ Ὀρθοδοξία διαφύλαξε τόν Ἑλληνισμό. Ἀλλά καί χωρίς τήν ἠθική δύναμη τοῦ Ἑλληνισμοῦ ἡ ἴδια Ὀρθοδοξία ἴσως νά εἶχε συρρικνωθεῖ». 

Τό σημεῖο τοῦ Σταυροῦ «δι᾿ οὗ πάντοτε νικῶμεν» παρουσιάζει ὁ Ἀλέξανδρος Ὑψηλάντης στήν πρώτη Προκήρυξή του τῆς 24ης Φεβρουαρίου τοῦ 1821. Ἡ Φιλική Ἑταιρεία εἶχε ὁρίσει, ἤδη ἀπό τόν Ὀκτώβριο τοῦ 1820, ὡς ἡμέρα τοῦ ξεσηκωμοῦ τήν ἡ- μέρα τοῦ Εὐαγγγελισμοῦ, τήν 25η Μαρτίου, γιά νά καταδείξει τήν σύνδεση τῆς Παναγίας καί τῆς Ἐλευθερίας, τῆς Πίστεως καί τῆς Πατρίδος. Τήν σύνδεση τοῦ Χριστοῦ καί τῶν Ἑλλήνων ὡς Σῶμα τῆς Ἐκκλησίας Του. Οἱ πρωταγωνιστές τοῦ Ἀγώνα ὁμολογοῦν τήν Χριστιανική Πίστη τους καί σέ ὅλες τίς Ἐθνικές Συνελεύσεις θέτουν ὡς προοίμιο τῶν Συνταγμάτων τήν ἐπίκληση πρός τήν Ἁγία Τριάδα. Οἱ ὀθωμανοί, γνωρίζοντας ὅτι ὁ Ὀρθόδοξος κλῆρος ἦταν ἡ πνευματική ἡγεσία τοῦ Ἑλληνισμοῦ, ἐκδικήθηκαν πρώτους ἀπ᾿ ὅλους Πατριάρχες, Ἐπισκόπους, Ἱερεῖς, Μοναχούς καί Μοναχές. Καί τούς θανάτωσαν μέ τρόπο μαρτυρικό. Μεταξύ αὐτῶν ξεχωρίζει ἡ μορφή τοῦ Ἁγίου Ἐθνοϊερομάρτυρος Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως Γρηγορίου Ε´, τοῦ ὁποίου τό ἁγιασμένο λείψανο φυλάσσεται στόν Καθεδρικό Ναό τῶν Ἀθηνῶν, μαζί μέ τά ἱερά λείψανα τῆς Κυρᾶς τῶν Ἀθη- νῶν, τῆς Ἁγίας Φιλοθέης. 

Ἤθελε ὄντως ἀρετήν καί τόλμην ἡ Ἐλευθερία! Οἱ συνθῆκες ἦσαν ἀντίξοες. Ἡ Ἱερά Συμμαχία ἀντιπάλευε τίς ἐθνικές ἐξεγέρσεις λαῶν πού διασποῦσαν τίς μεγάλες Αὐτοκρατορίες. Οἱ Ἕλληνες ἦσαν λιγότεροι ἀριθμητικά, ἀλλά πέτυχαν νά ἐλευθερωθοῦν. Παρά τήν διχόνοια, ἡ ὁποία ἔθεσε σέ κίνδυνο τόν Ἀγῶνα, κατόρθωσαν νά σηκώσουν τό ἀνάστημά τους ἀπέναντι στόν ὀθωμανό δυνάστη, νά προτάξουν καί νά κατακτή- σουν τήν Ἐλευθερία ἔναντι τοῦ θανάτου. Οἱ Ἕλληνες ὑπῆρχαν, ὑπάρχουν καί θά ὑπάρχουν! Ὅπως χαρακτηριστικά ἀπάντησε ὁ Ἐθνομάρτυς τοῦ 1821 Ἀρχιεπίσκοπος Κύπρου Κυπριανός στόν ὀθωμανό διοικητή καί δήμιό του: «Ἡ Ρωμηοσύνη ἔν νά χαθῇ ὅντας ὁ κόσμος λείψει!». Ὁ Ὀρθόδοξος Ἑλληνισμός, δηλαδή, θά ὑπάρχει, θά ἐπιβιώνει καί θά ἀγωνίζεται μέχρι τήν συντέλεια τοῦ αἰῶνος. 

Εἴδαμε ἀδελφούς νά χάνονται, ἀλλά δέν λιποψυχήσαμε! Εἴδαμε κατακτήσεις καί ἀπώλειες ἐδαφῶν, ἀλλά δέν σταματήσαμε νά ἀγωνιζόμαστε! Ἡ πίστη στόν Θεό, ἡ συνείδηση τῆς διαχρονικῆς συνέχειας τοῦ Ἔθνους, ἡ ἀγάπη μας γιά τά γράμματα, τό ἀντιστασιακό μας ἦθος, ἡ κοινοτική ἀλληλεγγύη, αὐτά ἦσαν τά πνευματικά ἐφόδια πού ὁδήγησαν στήν Ἐλευθερία καί θέριεψαν τό κίνημα τοῦ Φιλελληνισμοῦ. 

Χωρίς νά ἀπελευθερωθοῦν ὅλα τά ἐδάφη ὅπου διαβιοῦσαν Ἕλληνες, ἐπί 400 χρόνια γιά τήν Νότιο Ἑλλάδα καί 500 χρόνια γιά τήν Βόρειο Ἑλλάδα, διατηρήσαμε ἄσβεστη τήν φλόγα καί δέν ἀπογοητευθήκαμε! Δέν ὑποδουλωθήκαμε ἠθικά καί πνευματικά. Ἤμασταν καί εἴμαστε πάντοτε ἐλεύθεροι. Ἐλεύθεροι στήν καρδιά, ἐλεύθεροι στήν σκέψη, ἐλεύθεροι στό φρόνημα, ἐλεύθεροι στήν συνείδηση! 

Ἡ Ἱερά Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, διά τῆς Εἰδικῆς Συνοδικῆς Ἐπιτροπῆς Πολιτιστικῆς Ταυτότητος, ἔχει προ- γραμματίσει 261 ἐκδηλώσεις σέ ὅλη τήν ἐπικράτειά Της γιά νά τιμηθεῖ ἡ μεγάλη Ἐπέτειος, ὀργανώνοντας ἐκδόσεις, συνέδρια, λατρευτικές συνάξεις καί καλλιτεχνικές ἐκδηλώσεις. Τό Πρόγραμμα βρίσκεται ἤδη ἀναρτημένο στόν ἱστότοπο www.ekklisia1821.gr, τόν ὁποῖο δημιούργησε ἡ Ἱερά Σύνοδος εἰδικά γιά τίς Συνοδικές καί Περιφερειακές δράσεις τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος κατά τό ἔτος 2021. Παράλληλα, κυοφοροῦνται συνεργασίες μέ τά Ἀνώτατα Ἐκπαιδευτικά Ἱδρύματα, τήν Τοπική Αὐτοδιοίκηση καί ἄλλους Φορεῖς. 

Ἀδέλφια μας, ἐλᾶτε! Εἶναι ὁ καιρός νά θυμηθοῦμε, νά μάθουμε, νά ἀναστοχασθοῦμε.

-Γιά τήν Ἐλευθερία καί τήν Αὐτοδιάθεση, γιά τό Δίκαιο καί τήν Ἑνότητα, γιά τήν Ἀξιοσύνη καί τήν Φρόνηση.

-Γιά τοῦ Χριστοῦ τήν Πίστη τήν Ἁγία καί τῆς Πατρίδος τήν Ἐλευθερία.

-Γιά ὅλα ἐκεῖνα τά ἰδανικά πού μᾶς ἔκαναν φωτοδότες ἀγωνιστικότητας, πολιτισμοῦ καί προκοπῆς ἔχουμε τό χρέος καί τήν ἀπαράμιλλη τιμή νά ἑορτάσουμε κατά τήν διάρκεια τοῦ σπουδαίου αὐτοῦ ἔτους τά 200 χρόνια του ἀναστημένου Γένους. 

Κι ἄν νομίζουμε πώς οἱ δυσκολίες μποροῦν νά μᾶς νικήσουν, ἄς θυμόμαστε πάντοτε ὅτι ἀνασυστήσαμε τό Κράτος μας βασισμένοι στά ἰδανικά τοῦ ᾿21, ἐνῶ ὅλα «τά ᾿σκιαζε ἡ φοβέρα καί τά πλάκωνε ἡ σκλαβιά».

Εἶναι ἡ στιγμή νά τιμήσουμε τό αἷμα μας, νά κοιτάξουμε κατάματα τήν ἱστορία μας. Τούτη τήν ἱστορία, πού λάμπρυνε τό Ἔθνος μας στά πέρατα τῆς Οἰκουμένης. Τούτη τήν δόξα, πού στεφανώνει τίς θάλασσες καί τήν γῆ μας. Τούτη τήν πίστη, πού κρατεῖ ἀταλάντευτη τήν ἐλπίδα ἀπ᾿ ἄκρη σ᾿ ἄκρη αὐτοῦ τοῦ τόπου. Ἀπό τήν Κρήτη ὥς τήν Θράκη κι ἀπό τήν Ἤπειρο ὥς τήν μαρτυρική μας Κύπρο.

Μέ γνώση γιά τό παρελθόν καί χριστιανική βεβαιότητα γιά τό μέλλον, οἱ Μεγάλες Ὧρες τοῦ Ἔθνους μᾶς ὁδηγοῦν!

Ἐκ βάθους καρδίας εὐχόμαστε πρός ὅλους τό νέο ἔτος νά εἶναι πάροχο παντός ἀγαθοῦ ἐκ τοῦ Νηπιάσαντος γιά τήν σω-τηρία μας Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ, εἰρηνικό καί εὐλογημένο.

Μέ συγκίνηση, ὑπερηφάνεια καί πατρική ἀγάπη

συνεχιστε την αναγνωση

Εγκύκλιος Χριστουγέννων 2020 ΙΜΘΛ

 Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί,

Σήμερα πού ζοῦμε μία νέα καθημερινότητα, ἐξαιτίας τῆς ἐπιδημίας πού ἔχει ἐνσκήψει στή χώρα μας καί στήν ὑφήλιο, σάν ἄλλοι ποιμένες ἀκοῦμε τόν ἄγγελο νά μᾶς κομίζει τό χαρμόσυνο μήνυμα τῆς ἐλεύσεως τοῦ Χριστοῦ, «ἰδού γάρ εὐαγγελίζομαι ὑμῖν χαράν μεγάλην, ὅτι ἐτέχθη ὑμῖν σήμερον σωτήρ».

Καί ὡς εὐλαβικοί προσκυνητές τοῦ Θείου Βρέφους, ἐναποθέτουμε στή φτωχική Του φάτνη ἅπασα τή ζωή μας. Μία ζωή πού σήμερα τήν ἐπισκιάζει ἡ θλίψη, ὁ πόνος καί ἡ ἀγωνία γιά τήν πανδημία πού μᾶς ταλαιπωρεῖ, ἀλλά καί ἡ ἀβεβαιότητα γιά τό αὔριο, ἡ ἀπογοήτευση, ἡ ἀπελπισία καί ἡ ἀπόγνωση.

Οἱ σημερινές συνθῆκες ἀναδεικνύουν γιά ἄλλη μία φορά τό λάθος προσανατολισμό μας. Ἡ χαρά καί ἡ εὐδαιμονία πού ἀναζητούσαμε στήν ἀπόκτηση ὅλο καί περισσότερων ὑλικῶν ἀγαθῶν, μᾶς καθιστά ἀδύναμους μπροστά στήν ἀσθένεια καί στό θάνατο. Ἡ αὐτοπεποίθησή μας, ὡς ὁ μόνος ὁδηγός μας, δέν εἶναι ἱκανή νά μᾶς δώσει τή δύναμη νά ἀντιμετωπίσουμε τόν τόσο μικρό, ἀλλά ἀόρατο ἰό, πού ἀπειλεῖ τή ζωή μας.

Σέ αὐτή τή ζοφερὴ πραγματικότητα ἔρχεται ἡ ἑορτὴ τῶν Χριστουγέννων νά μᾶς ὑπενθυμίσει ὅτι γεννιέται ὁ Χριστός, ὁ Σωτήρας καί Λυτρωτής τοῦ κόσμου. Τά Χριστούγεννα δέν εἶναι φαντασμαγορικὴ φιέστα, ἀλλά εὐκαιρία πνευματικῆς βίωσης τῆς ἀληθινῆς σχέσης μας μέ τό Θεό.

Τά φετινά Χριστούγεννα θά εἶναι ὄντως ἀθόρυβα, ὅπως τότε σέ ἐκεῖνο τό σπήλαιο τῆς Βηθλεέμ. Ἂς προσπαθήσουμε ὁ πρωταγωνιστής τῶν φετινῶν Χριστουγέννων νά εἶναι ὁ γεννηθείς Χριστός, κι ὄχι ἡ κοσμικότητα καί τά Χριστούγεννα χωρίς Χριστό. Ἂς ἀνοίξουμε τίς καρδιές μας νά γεννηθεῖ μέσα τους ὁ Χριστός πλημμυρίζοντάς τες μέ ἀγάπη. Καί τότε ἡ ἐλπίδα θά ζωντανέψει καί οἱ δυσκολίες θά πάψουν νά εἶναι ἀνυπέρβλητες. Ὅταν ἡ ἀγάπη, ἡ ἐλπίδα, ἡ προσφορά ἐμπνέονται ἀπό τήν ζωντανὴ παρουσία τοῦ Χριστοῦ μέσα μας, τότε βιώνουμε τά Χριστούγεννα.

Ἰδιαίτερα σήμερα ἀδελφοί μου ἂς σταθοῦμε μέ ἀγάπη δίπλα στούς δοκιμαζόμενους ἀπό τήν πανδημία συνανθρώπους μας καί στίς οἰκογένειές τους. Ἡ προσευχή μας νά εἶναι ἐντατικότερη καί ἡ συμπαράσταση καί βοήθειά μας νά γίνει βάλσαμο στίς καρδιές τῶν πονεμένων ἀδελφῶν μας.

Ὡς πιστοὶ χριστιανοί ἂς ἀναθέσουμε τή ζωή καί τήν ἐλπίδα μας μέ ἐμπιστοσύνη στόν Παντοδύναμο Θεό, διά τοῦ σαρκωθέντος Λόγου τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ καί διά πρεσβειῶν τῆς Ὑπεραγίας Δεσποίνης ἡμῶν Θεοτόκου.

Ὡς Ἐπίσκοπος καί πνευματικός σας Πατέρας κατανοῶ τήν ἀγωνία σας, γιά ὅλα ὅσα βιώνουμε, ὅμως, μέ θερμή προσευχὴ στόν ἐνανθρωπήσαντα Χριστό καί ἀκολουθώντας κατά τό ἀνθρώπινο τά μέτρα προστασίας καί τίς ὁδηγίες τῆς ἐπιστημονικῆς κοινότητας θά ξεπεράσουμε τήν ὑγειονομική κρίση.

Ἐγκάρδια σᾶς εὔχομαι ὁ ἐφετινός ἑορτασμός τῶν Χριστουγέννων νά πληρώσει τίς ψυχές σας μέ θεϊκή εἰρήνη, ἀγάπη καί ἐλπίδα.

Ἔτη πολλά, εὐλογημένα, ὑγιεινὰ καί εὐφρόσυνα μέ τή χάρη τοῦ νηπιάσαντος Κυρίου μας.

«Καλή καί εὐλογημένη Χρονιά!»

συνεχιστε την αναγνωση

Πρόγραμμα Εορτής Χριστουγέννων

 ΓΝΩΣΤΟΠΟΙΗΣΗ

Την Παρασκευή 25 Δεκεμβρίου 2020, εορτή της κατά σάρκα Γέννησης του Κυρίου Ιησού Χριστού θα τελεσθούν στο ναό μας δύο πρωινές ακολουθίες προς αποφυγή συνοστισμού.

• 6:00 π.μ. - 8:30 π.μ.
• 9:00 π.μ. - 10:00 π.μ.

Παρακαλούνται οι πιστοί που προσέρχονται στο ναό να τηρούν απαρέγκλιτα τα μέτρα που έχει θεσπίσει η πολιτεία για την αποφυγή της εξάπλωσης της πανδημίας.

συνεχιστε την αναγνωση

Η μνήμη του Αγίου Δημητρίου στο ομώνυμο ξωκλήσι

Στιγμές συγκίνησης νοιώθει ο προσκυνητής που οδηγεί τα βήματά του σε αυτά τα "αλειτούργητα" ξωκλήσια, που λειτουργούνται συνήθως στην γιορτή τους, όπως το ξωκλήσι του Αγίου Δημητρίου. 

Η αρχαιολογική έρευνα στην ευρύτερη περιοχή αναφέρει: "Στη περιοχή του Αγίου Δημητρίου όπου και το ομώνυμο εξωκλήσι με πινακίδα ανακαίνισης το 1856, φαίνεται από μελέτη κεραμικής επιφανείας, ότι υπήρχε οικισμός έκτασης περίπου 2.5 εκταρίων τους μεσοβυζαντινούς χρόνους και την πρώιμη Φραγκοκρατία. Ο ναός πιθανόν να είναι κτισμένος σε θεμέλια μεσοβυζαντινής εκκλησίας. Στην θέση αυτή ανακαλύφθηκε νόμισμα του Λέοντος ΣΤ' του σοφού(886 - 912 μ.Χ.)."

- Ο βίος και το μαρτύριό του Αγίου Δημητρίου

Ο Άγιος Δημήτριος γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη κατά τους χρόνους της βασιλείας του μεγάλου διώκτου των Χριστιανών Διοκλητιανού και Μαξιμιανού Ερκούλιου (284-305 μ.Χ). Καίσαρας της Μακεδονίας τοποθετήθηκε ο Μαξιμιανός Γαλέριος, ο οποίος εξαπέλυσε αληθινό πόλεμο εναντίον των Χριστιανών.

Ο Άγιος Δημήτριος ήταν εκλεκτό μέλος της εκκλησίας των Θεσσαλονικέων και προερχόταν από ευσεβείς και επιφανείς γονείς. Είχε δε προικισθεί από τον θεό με πολλά αγαθά και με πλήθος σωματικών και πνευματικών χαρισμάτων. Η φήμη του έφθασε μέχρι το βασιλιά Γαλέριο, ο οποίος εκτιμώντας τις αρετές του τον έκανε μέλος της Συγκλήτου της πόλεως και τον διόρισε στρατηγό όλης της Θεσσαλίας και ανθύπατο και αφέντη όλης της Ελλάδας.

Ο Άγιος Δημήτριος, ως χριστιανός, κατηχούσε και δίδασκε με ιεραποστολικό ζήλο και με τη φωτεινή παρουσία του τους Θεσσαλονικείς, που τους κατέκλυσε η ειδωλολατρία, οδηγώντας τους προς τον Χριστό και την αλήθεια Του. Όταν πληροφορήθηκε ο Μαξιμιανός τη δραστηριότητα αυτή του Αγίου, διέταξε και τον έφεραν ενώπιόν του. Ο Άγιος ομολόγησε με παρρησία την πίστη του στον Χριστό με συνέπεια να τον οδηγήσουν στη φυλακή, σ ‘ένα παλαιό δημόσιο λουτρό δίπλα στο στάδιο, όπου υπέστη πολλές κακουχίες και βασανιστήρια.

Κατά τη διάρκεια αγωνισμάτων στο στάδιο, που διοργάνωναν οι βασιλείς για να διασκεδάζουν με τις θυσίες στα είδωλα, τις αιματοχυσίες και τους φόνους των ανθρώπων, ένας μαθητής του Αγίου Δημητρίου, ο Νέστορας, θέλοντας να δείξει τη δύναμη του αληθινού θεού πήγε στο λουτρό που ήταν φυλακισμένος ο Άγιος, πήρε την ευλογία και την ευχή του Αγίου, βγήκε στο στάδιο και με την επίκληση «Θεέ Δημητρίου βοήθει μοι!» νίκησε τον γιγαντόσωμο και ανίκητο Λυαίο.

Το γεγονός αυτό προκάλεσε οργή στο βασιλιά, ο οποίος πρόσταξε τους στρατιώτες να πάνε εκεί που ήταν φυλακισμένος ο Άγιος και να τον φονεύσουν. Οι στρατιώτες τον ελόγχευσαν σε όλο του το σώμα μέχρι θανάτου. Κάποιοι ευλαβείς Χριστιανοί ήλθαν κρυφά στο λουτρό εκείνο και ενταφίασαν το λείψανο στο μέρος στο οποίο μαρτύρησε. Αργότερα στο σημείο αυτό κτίσθηκε ναΐσκος ο οποίος περιλαμβάνει και τον ιαματοφόρο τάφο του Αγίου.

Ο μαθητής του Αγίου Λούπος, με το δαχτυλίδι και τον μανδύα που πήρε από τον Άγιο κατά την ώρα του μαρτυρίου, ενεργούσε θαύματα πολλά, ώσπου στο τέλος, όταν το έμαθε ο βασιλιάς, τον αποκεφάλισαν και αυτόν. Κατ’ αυτόν τον τρόπο ετελειώθη ο Πανένδοξος Μεγαλομάρτυς, ο Πολιούχος, το μέγα της οικουμένης θαύμα, της Εκκλησίας το ωράισμα, ο πολύς τα πάντα, και θαυματουργός και Μυροβλύτης Άγιος Δημήτριος. 

συνεχιστε την αναγνωση

Θεία Λειτουργία στον Άγιο Δημήτριο

ΓΝΩΣΤΟΠΟΙΗΣΗ

Δευτέρα 26 Οκτωβρίου 2020

Επ΄ευκαιρία του εορτασμού της μνήμης του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Δημητρίου του Μυροβλύτη

θα τελεσθεί Όρθρος & Θεία Λειτουργία μετ' αρτοκλασίας στο ομώνυμο ξωκλήσι.

 

συνεχιστε την αναγνωση

Θεία Λειτουργία στο ξωκλήσι του Αγίου Θωμά

 Με τη χάρη του Τριαδικού Θεού αξιωθήκαμε σήμερα να λειτουργηθούμε στον παλαιότερο ναό της ενορία μας (12ου αιώνος) και σε ένα από τους αρχαιότερους της Βοιωτικής Εκκλησίας.

Επ' ευκαιρία του εορτασμού της μνήμης του προστάτη του τόπου μας Αγίου & Αποστόλου Θωμά τελέσαμε Όρθρο και Θεία Λειτουργία μετ' αρτοκλασίας στο ξωκλήσι δίπλα στον Ασωπό.

Ο Άγιος Θωμάς ο Απόστολος ήταν μεταξύ των δώδεκα μαθητών του Κυρίου και ανήκε σε οικογένεια αλιέων. Μετά την Ανάσταση του Χριστού και την πρώτη εμφάνισή Του στους μαθητές, δυσπιστούσε σ' αυτά που του έλεγαν αυτοί. Αλλά ο Κύριος επανεμφανίστηκε στους μαθητές μέσα στο υπερώον, όταν μεταξύ τους βρισκόταν και ο Θωμάς. Τότε ο Κύριος προέτρεψε το Θωμά να ψηλαφήσει τις πληγές από τα καρφιά που Τον σταύρωσαν, και να μη γίνεται άπιστος, αλλά πιστός. Εκθαμβωμένος ο Θωμάς, προσκύνησε και ανεβόησε: «Ο Κύριός μου και ο Θεός μου». Η δε απάντηση του Κυρίου ήταν τέτοια, που θα διδάσκει όλους όσους θέλουν να δυσπιστούν στην αλήθεια του Ευαγγελίου. Είπε, λοιπόν, ο Κύριος: «ότι εώρακάς με, πεπίστευκας, μακάριοι οι μη ιδόντες και πιστεύσαντες». Δηλαδή, λέει ο Κύριος στο Θωμά, πίστεψες επειδή με είδες. Μακαριότεροι και περισσότερο καλότυχοι είναι εκείνοι, που αν και δεν με είδαν, πίστεψαν. 

 Η παράδοση αναφέρει ότι ο Θωμάς μετά την επιφοίτηση του Αγίου Πνεύματος πήγε και κήρυξε το Ευαγγέλιο στους Πέρσες, Μήδους και τους Ινδούς. Στην Ινδία, συνελήφθηκε από τον Βασιλία Mισδαίο, γιατί κατήχησε και βάπτισε τον γιό του Aζάνη, την γυναίκα του Tερτία και της κόρες του Mυγδονία και Nάρκα. Αφού τον φυλάκισε τον παρέδοσε σε πέντε στρατιώτες, οι οποίοι αφού τον ανέβασαν σε κάποιο βουνό τον θανάτωσαν δια λογχισμού. Έτσι, τον αξίωσε ο Θεός όχι μόνο να κηρύξει το Ευαγγέλιό Του, αλλά και να δώσει τη ζωή του γι' Αυτόν.

Η τίμια κάρα του φυλάσσεται στη Μονή του Αγίου Ιωάννου στη Πάτμο.

συνεχιστε την αναγνωση

Θεία Λειτουργία στον Άγιο Θωμά στις 6 Οκτωβρίου

ΓΝΩΣΤΟΠΟΙΗΣΗ

Τρίτη 6 Οκτωβρίου 2020

Επ΄ευκαιρία του εορτασμού της μνήμης του Αποστόλου Θωμά,

θα τελεσθεί Όρθρος & Θεία Λειτουργία μετ' αρτοκλασίας

στο ομώνυμο ξωκλήσι του προστάτη Αγίου του χωριού μας

δίπλα στον Ασωπό ποταμό.

 

συνεχιστε την αναγνωση

Η Ύψωση του Τιμίου Σταυρού στην ενορία μας

Τον Σταυρόν Σου προσκυνούμεν Δέσποτα και την αγίαν σου Ανάστασιν δοξάζομεν.

- ΤΙ ΓΙΟΡΤΑΖΟΥΜΕ ΣΤΙΣ 14 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ -

Το 326 μ.Χ. η Αγία Ελένη επισκέπτεται προσκυνηματικά την Ιερουσαλήμ και ξεκινάει έρευνες για την ανεύρεση του Τιμίου Σταυρού.

Στον Γολγοθά γκρεμίζει ειδωλολατρικό ναό της Αφροδίτης, τον και αρχίζει ανασκαφές. Σε κάποιο σημείο, βρέθηκαν τρεις σταυροί. Η συγκίνηση μεγάλη, αλλά ποιος από τους τρεις ήταν του Κυρίου; Ο επίσκοπος Ιεροσολύμων Μακάριος έκανε δέηση, και άγγιξε στους σταυρούς το σώμα μιας ευσεβέστατης γυναίκας που είχε πεθάνει. Στο άγγιγμα του τρίτου σταυρού που ήταν πραγματικά του Κυρίου, η γυναίκα αμέσως αναστήθηκε.

Η είδηση διαδίδεται σε όλα τα Ιεροσόλυμα. Πλήθη πιστών συρρέουν για να αγγίξουν το τίμιο ξύλο. Επειδή, όμως, συνέβησαν πολλά δυστυχήματα από το συνωστισμό, ύψωσαν τον Τίμιο Σταυρό μέσα στο ναό σε μέρος υψηλό, για να μπορέσουν να τον δουν και να τον προσκυνήσουν όλοι.

Αυτή την ύψωση καθιέρωσαν οι Πατέρες, να γιορτάζουμε στις 14 Σεπτεμβρίου, για να μπορέσουμε κι εμείς να υψώσουμε μέσα στις ψυχές μας το Σταυρό του Κυρίου μας, που αποτελεί το κατ' εξοχήν "όπλον κατά του διαβόλου".

- ΓΙΑΤΙ ΝΗΣΤΕΥΟΥΜΕ -

Διότι όπως ο κάθε άνθρωπος που κάνει την ανακομιδή (εκταφή) των λειψάνων ενός συγγενή του, λυπάται ενθυμούμενος το πρόσωπο αυτό, έτσι και εμείς οι Χριστιανοί βλέποντες τον Σταυρό και αναλογιζόμενοι ότι ο Χριστός σταυρώθηκε για εμάς τους αμαρτωλούς και ως Άνθρωπος έπαθε, ταπεινωνόμαστε και δείχνουμε συντριβή καρδιάς νηστεύοντες.

Οι μεν Πατέρες της Εκκλησίας μας, επισημαίνουν ότι «η Εορτή της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού είναι ισότιμη με την Μεγάλη Παρασκευή», αφού και τις δύο αυτές ημέρες τιμούμε εξίσου τα Πάθη και την Σταύρωση του Κυρίου.

Η Νηστεία κατά τον Άγιο Ιωάννη τον Χρυσόστομο, «δεν γίνεται για το Πάσχα, ούτε για τον Σταυρό, αλλά για τις αμαρτίες μας, επειδή το Πάσχα δεν είναι υπόθεση Νηστείας και πένθους, αλλά ευφροσύνης και χαράς».

Για τον λόγο αυτό δεν πρέπει να λέμε ότι πενθούμε για τον Σταυρό. Ούτε για εκείνον πενθούμε. Αλλά για τα δικά μας αμαρτήματα. Επίσης νηστεύουμε για να μιμηθούμε τον Κύριο, ο οποίος ενήστευσε για σαράντα ημερόνυχτα επάνω στο Σαραντάριον Όρος.

 

συνεχιστε την αναγνωση

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΕΠΙ ΤΗ ΕΝΑΡΞΕΙ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΣΧΟΛΙΚΟΥ ΕΤΟΥΣ 2020-2021

 Αγαπημένα μου παιδιά,

Μέ τή χάρη τοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ καί παρά τίς δύσκολες συνθῆκες πού ἐπικρατοῦν λόγῳ τοῦ κορωνοϊοῦ ἀρχίζει καί πάλι μία νέα σχολική χρονιά, πού ἀποτελεῖ γιά ἐσᾶς εὐκαιρία νά προχωρήσετε ἀκόμη ψηλότερα στό δύσκολο, ἀνηφορικό μά συναρπαστικό δρόμο γιά τήν κατάκτηση τῆς γνώσης καί τῆς ἀρετῆς.

 

Τό σχολεῖο σάν δυναμικός φορέας τῆς παιδείας θά σᾶς βοηθήσει νά διαμορφώσετε ἠθική συνείδηση, ἄρτιο χαρακτήρα καί νά ἀποβεῖτε ὁλοκληρωμένες προσωπικότητες μέ ὑπευθυνότητα καί συνέπεια, κάτι πού τό ἔχει ἀνάγκη ἠ πολύπαθη κοινωνία μας.

 

Γι’ αὐτό καί ὁ μεγάλος πατέρας καί δάσκαλος τοῦ Γένους μας, ὁ Ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός, φρόντιζε σέ κάθε χωριό πού ἐπισκεπτόταν νά ἱδρυθεῖ δίπλα στήν ἐκκλησία σχολεῖο, ἐάν δέν ὑπῆρχε.

 

Ὅλοι οἱ μεγάλοι Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας μας, πού ἀναδείχθηκαν οἰκουμενικοί διδάσκαλοι καί φωτιστές τοῦ κόσμου, ἐνεθάρρυναν, ὑπηρέτησαν καί στήριξαν μέ πάθος τήν παιδεία μέ τήν ἐπισήμανση ὅτι: «ἀρχή σοφίας φόβος Κυρίου», δηλαδή μέ τό φόβο καί τόν σεβασμό τοῦ Θεοῦ ἡ ψυχή ὁδηγεῖται μακριά ἀπό τό κακό καί ἀνυψώνεται στό χῶρο τοῦ καλοῦ καί τῆς ἀρετῆς.

Αὐτή τήν ὥρα, λοιπόν, στό νέο σας ξεκίνημα, σάν Ἐπίσκοπος καί πνευματικός σας πατέρας, εὔχομαι ἀπό τά βάθη τῆς καρδιάς μου σε ὅλους σας, πρῶτα ἀπό ὅλα σέ σᾶς ἀγαπημένα μου παιδιά, ἀλλά καί στούς γονεῖς σας πού μοχθοῦν καί ἀγωνιοῦν γιά τό μέλλον σας, στούς σεβαστούς δασκάλους καί καθηγητές σας, πού εἶναι οἱ καθοδηγητές καί συνοδοιπόροι στήν εὐγενῆ σας προσπάθεια, ὁ Κύριος νά σᾶς εὐλογεῖ ὅλους, νά σᾶς χαρίζει ὑγεία, δύναμη, ἀντοχή καί φωτισμό.

 

Καλή καί εὐλογημένη σχολική χρονιά, καλή δύναμη καί πρόοδο.

 

Ὁ Θεός μαζί σας.

συνεχιστε την αναγνωση